De Jordaan, van Nes en Zeedijk

333

ploerten waren. Zij moesten altijd meer betalen dan een burgermensch. Zoo spekten die vrome en olmse schurken den bek met hün spek, al waren ze allegaar pekaan.

— Wè 'n nijs fan soo'n patjakker!

Riek beweerde dat ze op heden zélf weer kookte, anders bleef je bij haar kerel... Heintje Leegmaag!

— Frissche morrege Belsebub,... jij gaat de richting uit,... weerde Dien met ontzetting af,... sélf kooke?

— Mö je soo'n sweetsok hebbe as ikke,... die d'r alles uit de grachte opdrecht!... Hei je 'n heel menu!... lolde Lien.

Wild gekakel en geschreeuw brak telkens feller uit den drinkenden meidenstoet.

— Soo,... krijg jij d'r nog gepoft?... plaagde Schaartje naar Riek, die beweerde dat ze alles op den reutel kon krijgen wat ze hebben wou.

— Als ikke me kessafie maar Ik knijse mi sonder me kiese!

־־ — Jij,... hoonde Koos,... jij, mi je kaai achter je tande?

— Jij hoef nie te figeleere op de keie!... beet Lien haar toe.

— Mot niks fan de beis!... deed Riek hoog... a je faste klantjes heb!

—. Snoefmuil!... lachte Beige Suzanne. •_s .

— Kenne se onder me schrage ferbrande!... krijschte i'-׳ ze nog opgewondener,... 'n kataas!... 'n del! ... heb d'r geen huis!... is d'r afgelooid!

— Afgeloóid!... afgeloóid!... zongen Riek en Koosje, zwaaiend met de jeneverglaasjes.

-■ — Gabber soo nie,... viel schuw Anne Looy uit.

— Wij leefe d'r op de bonnefooi, as fideele meide-fan-plesier!.,. brulde Schaartje en allen schreeuwden mee.

— En ik smeer 'm!... joeg Matje,... komp Jode Jet veur noppes!

Nijs: moed, durf. — Op den reutel: geborgd. — Kessafie: bankbiljet. — Kaai: pruim. — Beis: straat. — Afgelooid: van alles beroofd. — Gabberen : hard lachen (schreeuwen).