De Jordaan, van Nes en Zeedijk

326

gebrekkige stukjes goed, óvergenomen. Ook zij had zich bij Jo bespoten met een zoet fontein-sproeiseltje geur en ze lachte stiekem om de grove opdofferij der smaak-looze Zeedijk-dellen.

— Ma.., atje!... werd er rauw aan de trap geschreeuwd.

— Dè's Schaartje!

-- Wie?

— Schaartje,... toé,... doe me 'n guns ... sag dè we d'r binne ...

— Sla je eïge schaatse uit!

— Stik!... viel Matje, zich weer rengelend, uit.

De kleine deur van het kamertje werd driftig open-gestooten. Het puntig-toeloopend sproetengezicht met het rond-afgeplatte hoofd van Schaartje keek het vertrekje in, het lijf bleef schuil in het donkere portaal. Woedend schoot ze in drift, toen ze Matje lui zag rekken en Corry doodgemoedereerd haar adem blazen op een mahoniehout kastje, dat ze opwreef met de mouw. Haar scherpe, lange kaken sperden als een schaarmond toen ze aan het schelden raakte.

— Mo je maar belle,... verdedigde Matje zich.

—• Dè sta soo kladdig meid!

Toen schoot ze in een lach.

— Ugge... je heit gèneens 'n bel!

— Tóch belle,... sarde Matje.

— Rijs nou, mak merakel,... we gane mit ons sesse 'n potje slingere bij Cobus.

— Kè nie,... me keerel komp strakkies uit Klein Mokum.

— Nou?

— En Jode Jet heb auwdensie fan me!

— Jij bint besanikt!... zei Schaartje kort.

Toen vertelde de meid een grap van Mooie Karei, die gelijk met haar als getuige was opgeroepen voor het knok' akkevietje tusschen Blonde Willie en Leendert.

Knok-akkevietje: vechtpartijtje.