De Jordaan, van Nes en Zeedijk

304

" over zijn loensche tronie druppelen als fokse spie's en speelde de malle kruif! Smerige krummeldief.

Mooie Karei liep weer doelloos rond, gevangen en geprikkeld door alles en door niets. Eigenlijk doodonver-schillig en miserabel. Het motregende nog heel drenserig door en de simerig-riekende Zeedijk ontzoog aan den voch-tigen gatengrond een grauwe dampachtigheid, die als een donkere mist het schellere licht omdreef. Over de nat-glimmende keien stroomden de gebroken gloeiglansen van brandende electriek-bollen en transparanten in een woedende kleurmenging door elkaar, in roode, gele, groene en rosse vlammen. Van het Kolkje drong een allergemeenste bende gepeupel saam rond een donkere, hooge grachtkar, dicht bij den leuningloozen wal. Vlak voor de kar wankelde een afgrijselijk-toegetakelde, oude, dronken vrouw, die het met stokstooten opjoeg en voortduwde, het kroeglawaai in. De rood-bloedende schijn van een hoek-herberg omgloeide het oude-wijwengezicht dat plots weer wegzonk in het duister van een keldergat. Onder de rommelige volte van den Zeedijk dook het uitvaagsel der buurt saam, uit stegen en krotten, en slenterde mee tus-schen de op plezier-azende menigte. Gemeene kerels met afstootelijke tronies, liepen langzaam heen en weer, gluiperig glurend tusschen de kroeggordijnen of in de loge-mentjes. Anderen hingen voor raamposten of tegen trapleuningen en stoeiden met de schei-opgesmukte lichtekooien. Voor de afgebrokkelde treden van de vuile, smalle stoepen en trappen, kankaneerden verwilderde kerels, die straks in een vechtpartij hun overluimige kameraden half dood zouden ranselen. Een groep jonge souteneurs, canal-jeus-zwierig, pronkten met groote blommen op de lapel, liepen met opgestoken kragen, spogen, vloekten en rookten jachtig cigaretten.

Al meer meisjes van plezier in rose en groene en blauwe japonnen, met strikken en sjerpen omslierd, doken óp uit de walmende steegkrotten, ■uit de verhitte atmosfeer van

Fokse spie: gouden "cent (goudtientje).