De Jordaan, van Nes en Zeedijk

392

geschept en zonk met den kop achterover op de straat. Overbluffend vlug zat Karei hem op het lijf en perste hem de knieën en eigen handen, gekruist op de borst. Leendert trapte en spuwde vloekend, maar Karei verlamde zijn tegenstander alleen door den geweldigen saamdrük der polsen. Leendert griende van ellende.

Zoodra hij uitgeput en stil lag, liet Karei hem los, omdat hij van eerlijk vechten hield, nooit sloeg om pijn te doen en geen hulp verlangde, zoolang hij het alleen af kon. Onder de prachtige pareer-beweging en het snelle omzwenken bij het achterwaarts in de hoogte tillen, was er al een bewonderings-gemompel voor Karei onder de kijkers gegaan, waar zelfs de misdadigers aan meededen. Geboren vechter!... riepen ze uit, nu Karei zooveel geweldige kracht en zeldzame vlugheid van positie-wisselingen tegelijk geven en uitvoeren kon.

— Groot danser,... groot véchterl ... smakkerde Manke Willem en Barend de Duiker lachte mee van plezier dat Mooie Karei weer eens eindelijk zijn roes leek uitgebroken en al zijn neerslachtige timiditeit van de laatste maanden had afgeschud. Ze tiroolden van den jool hóóg boven het muzieklawaai uit en Burk lachte dat de angststemming zoo gauw was omgeslagen naar uitgelatenheid der buurtgasten.

Twee politie-dienaars, die reeds alles van het geval hadden gehoord, namen lamgebeukten Leendert van Karei over en knelden kwiek de boeien om zijn polsen. Twee anderen brachten Willie, die te drijven had gelegen in haar bloed, maar vlug was ״reingespoeld" door de vrouwen, naar het bureau voor het leggen van een snelverband. Ze kwam weer bij bewustzijn en kermde van pijn.

Een bende gasten trok gretig met Karei mee naar een politiepost, gevolgd door de Jordaansche knokploeg. Getuigen en agenten drongen er bij Willie op aan, dat ze een klacht in zou dienen tegen den souteneur, om zijn onmen-schelijke mishandelingen. Maar kreunend weigerde ze. Toen vertelden ze haar, om Willie inzicht te geven in Leendert's moorddadige woestheid en laagheid, dat hij