De Jordaan, van Nes en Zeedijk

288

makkers van Leendert, als zij maar één vinger roerden tot hulp, zich op hen gingen werpen als wilde beesten. Dan zouden ze een potje rollen waarvan de lui konden roojemen. Twee meiden alleen van den Zeedijk zouden het gewaagd hebben te helpen: Stien de Strottebijtster en Lena Petrolie, twee furies met mannekracht, die zich voor geen tien Leendert's asschewijne maakten; die een agent schepten zoogoed als een sirool en haar eigen souteneurs voor hun grillen lieten bukken als sjikkere gokkers. Maar die twee waren van avond op nieuw avontuur de stad ingekuierd; dat wist Leendert.

Blonde Willie was weer overeind gestrompeld en wilde bleek en bloedend den klapper, waar Leendert haar met geweld tegenaan gesmakt had, inglippen. Maar de Slachter sprong voor de deur en versperde haar den toegang met zijn schouderhoog lijf. Zijn onderlip beefde van hartstocht en zijn roode brauwen warden wild boven zijn loensche oogen. Boerebakkie trok Willie bij de oude japon terug en Leendert grijnslachte om haar mislukte vlucht. Een woest gebrom morde onder de vrouwen. Kreeg ze nou nog niet genoeg? Wat had het niesse gedaan? ... giftigden ze onder elkaar. Voor haar kerel niet genoeg verdiend, dien boef, die zijn pens volzoop met bier van haar schandegeld!

Willie huilde en jammerde, drong tegen Rooie Dirk op, maar telkens trok Leendert haar achterover bij de bloedende haren, kletste en stompte haar blauw.

— Hei je genog adder? ... schreeuwde hij helsch hoo-nend, het roodgezwollen gezicht telkens uit het duister opdiepend onder den lampschijn van het huis. Hij kon zijn drift niet genoeg in smaadwoorden koelen.

— Versch ansnije zal ik je temet,... ansnije!

Willie rilde en plots, dol van benauwdheid dat de kerel haar zijn mes door de ribben zou stooten, sprong

Roojemen: onthutst kijken. — Asschewijne maken: uit de voeten maken. — Sirool: kerel.