De Jordaan, van Nes en Zeedijk

234

betaalde den dubbelen prijs voor een slank brunettetje, dat er ijdel om gichelde.

— Zoo'n schobbejak!... schold de kroeskop Nora,... hij had gisterd beloofd mijn uit te koope!... Met huichelende teederheid drukte Madame Maas de uitgekochte meisjes op het hart, goed voor de heeren te zorgen.

— Zukke goeie jonges,... teemde ze,... 't zou me werendig spijte as se... as se verkeerd anlande!

Den ״goeie jonges" hield ze echter alles dubbel af, vóór ze de Nes inzwaaiden; ook wat de baron voor hen betalen moest; en bovendien onhebbelijk-ploertige fooien voor kellners en muzikanten, welke zij altijd,... om haar zwakke memorie,... met het strijk- en bonk-personeel vergat af te rekenen. Dat sulde glad als een stuk spek en de eerbare vrouw sloeg er een apart spaarpotje uit voor eigen meisjes, die dames, échte dames-van-de-nette-wereld moesten worden en geen dellen-in-Nesschuiten. Alléén zou het lenig en listig geschieden, zoodat buffetjuffers en de zaalbaas haar niet te nauw op de handen keken, anders ging het aan het kenteren; kreeg ze last met den dronken pianist en den oudsten kellner. Eenige meisjes sleepten zich weer lusteloos en zwaarmoedig naar de uitgedoofde bühne, die met weggeschoten voetlicht verlaten donkerde in de zaal. Corry bekeek nieuwsgierig de gehavende en ordelooze estrade, toen juist Jopie, groen-grauw en met akelig vertrokken gezicht, het trapje kwam opstommelen. In de zaal, naast den baron had zij zich goedgehouden, maar nü kon ze niet langer, voelde ze zich stikken. Ze dacht te sterven van benauwdheid. Ze liét zich niet op zoo verachtelijke wijze wegsleuren uit de pret als Madame Guusje gedaan had, die nog machteloos lag te kreunen en snikken in den hoek tegen den muur en te jammeren dat ze naar huis wou,... maar ze keek toch met sterfoogen rond, dol beangst. De bullebak Van Dommelen schreeuwde iets rauws en liederlijks naar de benarde Jopie, zonder dat zij het hoorde. Ze smeekte Jo en Corry haar even te helpen. Corry, die zich nooit voor