De Jordaan, van Nes en Zeedijk

209

onderdanige meiden om haar heen in hun pronkrokjes, had doen stillen. Zij,.... zij, de ongekapte en de onge-kleede. Ze vond den kwasterigen baron een ״mirakel" van een harlekijn, dien ze graag het wenteltrapje van de kleedkamer had zien afstruikelen. Ze was nog blijven staan, in volle trotsche lengte met de geplukte roos onder den neus, den stengel speelsch om-en-omdraaiend in de hand. Toch moest ze ergens het haar weer opbinden en ze keek rond naar Jo, met dien lokkenden liefkoozenden lach, die Harry al den heelen avond zoo opwond. Heel haar volblanke en goudblonde wezen, wit in de roode blouse, strakte zich weer kaarsrecht en heel de trotsche, uitdagende figuur overheerschte in het frissche jeugd-bloeiende, de opgesmukte vleeschpraal der fletse en ge-blankette bfihne-schoonheden. De goudachtige oogen bleven sarrend schijnen en met de witte kleine hand schoof ze koel de gouden haarpracht van den zwarten kimono-blousekraag, in onbewust gebaar den blanken hals nog meer ontblootend. Joden Jet keek in aanbidding naar de meid <5p die „zoo mooi" had durven vechten met dien ijzervreternikker, voor wien zelfs Lou de Bokser een straatje óm maakte.

Juist toen Jo Corry mee nam naar de kleedkamer om het haar weer op te vlechten, zag ze Manus Peet door den portier naar binnen stompen. Het ontroerde haar wonderlijk, in dien brandenden roes en zwijmelarij het spotmom van den Bochel te zien. Ze lachte dronken____

Hier... de baron,... met zijn parfums, een mus-

cusachtige geur..... zijn proppenschieter,____ de neger

met zijn smartelijken grijnsmond,... het gebonk op de

piano,.... de schelle mantels der bühne-meisjes,____het

zoete gerook der jasmijntakken en rozen onder de wijn-lucht,... en dadr,... plóts Manus,... die haar de kaart gelegd had,... met zijn cement-gelen kop. Ajakkes,... ajakkes! Hoe brandde het in haar! Ze voelde een wild heimwee weer, midden in het onstuimige en gloeiende Alhambra-gewoel,... naar Karei; een afgunst op al die