De Jordaan, van Nes en Zeedijk

185

Corry's oogen gaapten open. Nooit had ze van zóó nabij chique-uitgaande heeren gezien in hun pret-stemmingen. Eén van de auto-lui, zag ze, had een lange gekleede jas met fluweelen kraag. De andere liep in het grijs flanel met een groote bloem op zijn borst. De derde was in frack, met laaggesneden wit-zij vest. En ze schreeuwden dubbelzinnige taal naar de vrouw, die haar roodkoperen haardos uit een sluier loswond. De weelderige chic van de dronkemans-tafel waar de bende zat met den blonden reus in het midden, pakte Corry toch nog meer. Ze hoorde hun voorname stemmen lachen en spotten, en de gemeene woorden rondtateren als stuitertjes op een steenen stoep. Ze lachte stiekem meê, om de schuine geestigheid en de spartelende pret van de altijd tóch beleefde heeren. Een heel slanke jongen, in het zwart, bewaaierde zijn gekapt blond hoofd met airtjes van een lichtekooi. Bier en wijn en limonade mengde hij dooreen en slurpte behagelijk. Zijn vriend, zag Corry, at doodgemoedereerd een roos met suiker bestrooid. Ze had nooit zooveel jolenden rijkdom bijéén gezien, zoo prachtig gekleed. Ze zag de glinstering der lakschoenen, het speelsch-losse gebaar waarmee ze hun zijden, gekleurde zakdoekjes de manchetten inschoven. Ze raakte onder den invloed van zooveel gesoigneerd en weelderig toilet en ze benijdde het gemak van hun zorgeloos gepraat, zoo schaamteloos, liederlijk en toch zoo bekoorlijk en lokkend. Vlak voor haar zat een don-ker-bruine heer uit een gouden cigarettenkoker rond te deelen. Zijn handen fonkelden van juweel-ringen. Het leek een Oost-Indiër, maar alles deed hij even hoog-bedaard en rustig. Het gloeide in Corry... zóó een vriend! Dan de heerlijkste kleeren, de weelde,... auto's ... Het stikte van aandoening in haar. Ze kon niet verder denken. Als zoo een nabob zich nu eens in haar, h&ar verliefde. Toch zou ze nu, in haar sjofele kleeren, geen moeite doen. Nu had ze aan den roesdroom genoeg. Met zóó een zou ze naar de concerten gaan en den circus! Zóó een zou haar klee-den! Met zoó een, had Jo haar verteld, kreeg je 's zomers