Literatuur en kunst

I 70 FRAGMENTARISCHE KRITIEK.

Dat teekent!

Want de visioen-wereld in hem gloeide soms even sterk, neen sterker dan z'n realiteitsdrang.

Flaubert was 'n natuur, die in één gedachten-reeks van 'n Madonna naar een lichtekooi kon dwalen.

Zoo lagen in hem innige vroomheid en nuchter cynisme naast elkaar.

Zola, en met hem velen, hebben Flaubert slecht begrepen, door I'Education Sentimentale ״le plus personnel" te noemen, „de tous les ouvrages de Gustave Flaubert."

Nu en dan voelde Flaubert heel sterk, al kampte hij er mee in zich zelf, dat zonder het subjektivisme, ook door den grooten kunstenaar, niets te bereiken valt.

De grandioze kreatie van Dante was niets dan een geobjektiveerd individualisme.

Dat plots groot voelen der individualiteit moet hem er toe gebracht hebben Hugo en Chateaubriand zóó te bewonderen. Niet alleen om hun stijlschoonheid, hun vorm, maar ook om hun wézen!

Z'n eigen visioen-teedre of fel-fantasmagorische zienersdrang trok hem naar htin subjektiviteit, zijn doorgloeid dualisme, dat hem toch haten deed, hdten op een ander levensplan weer, de