Literatuur en kunst

I 70 FRAGMENTARISCHE KRITIEK.

Deze ״volle" bombast is juist zóó verbijsterend leeg, de onderscheiding van Huet hier zoo laag, dat ze felle minachting zou rechtvaardigen, als we niet wisten, hoe fijn en subtiel-ironisch, hoe voornaam in groot cynisme dezelfde man kon zijn.

Zesde exklamatie:

״Al stellen wij in dit boek nog zooveel op rekening der gemaaktheid en van de woordenpraal, er ademt in dit boek eene even echte als verheven menschelijke smart, en Goeihe zoowel als Chateaubriand staan hier bij mevrouw De Staël achter." Hier glundert de moralist heel stiekem in Huet!

Zevende exklamatie:

״Niemand behoeft ons te zeggen, dat de schets van Corinne s ('t gaat nti over Corinne. Q. —) leven in Engeland, door haar zelve, een meesterstuk is."

Iets verder: ״Het zijn inderdaad onsterfelijke bladzijden."

Achtste exklamatie:

״Zij was (mevrouw De Staël, Q.) Corinne niet, maar zij heeft van Corinne een onsterfelijk type gemaakt."

Zou Lamartine Huet begoocheld hebben?

Ik ga niet in op de stom-banale bewonderings-