Literatuur en kunst

STIJN STREUVELS״ ׳MINNEHANDEL׳'. I39

avondvrijage tusschen Anneke en Max op den besneeuwden weg, in den maanglans. Dat is alles even broos en innig doorvoeld. Hier doordrong hij den hartstocht in z'n innigste gradaties.

Ook geloof ik dat hij die passies en drijfveeren nog voelen kon, zelfs al omweeft hij z'n menschen met idylle, en ommist hij ze met de sfeer van z'n innerlijk droomleven. De grootste fout van Minnehandels het voortdurend toonen van het ״abele verloop der" enz.

In Zola's Fécondité lees je bijna niets anders dan over zwangere vrouwen, zwangerschap en vruchtbaarheid. Wat is daarvan de oorzaak ? Zola heeft niet uit het leven zélf de schepselen opgebouwd, 't levenslicht ingeblazen, maar ze zijn zoo regelrecht uit de kadaverkamer van z'n theoretische rhetoriek opgestaan. Z'n boek geeft maakwerk van de storendste soort en nu draait alles uit op Fécondité.

En toch had hij zoo prachtig de algemeene steriliteit der fransche bevolking kunnen uitbeelden, als hij z'n schoonheids-ontroering had gevonden in z'n kunst, 't leven zélf, en niet in de theoretische bijeen verzamelde gedokumenteerde verschijnselen.

Nu voelt men nauwelijks z'n erbarmen met de