Simson de Godgewijde

88

de jongelingen-krijgers vooral, de jaloersche bruidsgeleider met zijn gloeiend-gelen strijdhelm, verdoken in een broeisch-donkere banknis nabij hangende kameelzadelen, loerde den Hebreeuwer na, mompelde afgrijselijke vloeken; bad zwavel en uitslingerend vuur van den hemel over Simson's onvermurwbaar wezen af.

Weerverliepen een martelend-lange dag en een nacht zonder dat de opgesmukte Baaialtaren, met nardus en myrrhe oversprenkeld, raad en inzicht brachten. Schimpende drift en onrust onder de oorlogszuchtige bruiloftsgasten stegen al sterker en de wijn, die bij goden en menschen het bloed verhitte, wierd nu een schallende dronk van beschonkenheid en van helschen waanzin. In teugelloozen toorn renden de dertig Philistijn-sche krijgers naar Simson's slaapvertrek, op een uur juist dat de Naziraeër in de hoogvlakte van het zwarte gebergte Judaea zwierf, nabij heilige rots-gesteenten en rots-burchten, onder heuchenis aan Jozua's heldendaden en aan andere godsmannen; waar de Daniet bad tot den Heer zijner Aartsvaderen, of onbevreesd de ziellooze aschera's van zijn eigen volk omtrapte en vernielde; wijl, — gelijk de Daniet in oogstralende bezieling raasde, — Jehovah's geest hem dreef en voortstuwde nabij de dorschslede op akkers of in de midbar...

Sichema, van vrees half razend, sidderde voor den ontembaren haat van haar klinkende en gulzig-drin-kende stamgenooten onder wie de zondige broe