Simson de Godgewijde

327°

Opnieuw barstte Maacha los:

— Zwijgende, kreupele hond ... hond!... Roep je Wereldrichter aan ... eisch een goddelijk Oordeel!..

Even ging een trilling door Simson's geboeide handen en lijkblauwig-opgezwollen armen.

Hoofdman's speerschacht zwaaide ijlings en van alle kanten onder de nu opgewonden-dreigende krijgers, brak een knettering van stemmen door het luchtruim open.

— Breng slavenwijn ... speerslingeraars!

— Uit het Aegypteland ...

— Werp hem onder de paarden en waagnen...

— In de vlammen!

■— Hehoo ... Kaleb Twee ... onheil!... Schiet hem een gevederde pijl het keelgat in!...

— Zie Achis... hij lacht naar het Oosten... vernederde hoogmoed ... de ongeschorene!

— Hij wil met ons uit één schotel eten!...

— Ontroof hem de beeksteenen... hij draagt op zijn bast de tooversteenen... geteekend met het hartebloed van Philistijnen ...

— Wij stammen van Casluchim ...

— Zwijg.. . ontroof hem de amuletten op zijn naakte borst... Ontruk hem zijn snoer van granaatappeltjes ... Koel je gal met het knotsmes!

— Stoot hem naar dit rotsuitsteeksel!

— De afgronden achter je, Hebreeuwer, zullen je vreten... vuurgolven zullen je verslinden... man van Dan!...