Simson de Godgewijde

322°

zullen den stamheld opvroolijken ... Geen huurling mag, op straffe des doods, den langharige uit Dan treffen... Officieren, ik stel u aansprakelijk, van vleugel tot vleugel!... Die zich noodeloos beweegt, zonder signaal of bevel van hoofd of aanvoerder, laat ik den afgrond inwerpen!... En nu, hoort mannen hoe de Hebreeuwer zal huilen van angst voor een Philistijnschen krijger, die vlammen onder zijn zool laat knetteren!...

Toen, met een statige wending van zijn paard, gloeiend in zijn schubbenrusting, reed reuzegroot Maacha weer op zwaar-geknevelden Simson aan, terwijl het tierend schimpgeraas, haatgeloei en oorlogsgebrul onder de toornige manschappen, stilaan verstomde.

De benarde Judaeërs, van verre op hoogten en in de ravijnen, hadden hunne gebrekkige wapenen weggeworpen, uit vrees voor de dreigend-krijtende Philistijnen en hun wild vlaggengewapper, en luisterden gedweê in onderworpen ontzag, naar den al-machtigen aanvoerder uit Jamniël. De jongere ver-heerlijkers van Simson onder hen, eenmaal tegenover het Philistijnsche front en de overmacht, schenen hun geheele held-geestdriftigheid vergeten, verschrikt door het alomme gegloei van pantcieren en schilden en het lansen-bliksemen.

Toen Maacha, de hooggehelmde op zijn paard, in de gouden gordelblinking, vlak voor Simson halt hield, de ontzachlijke gifspeer uitzwaaide en de kla