Simson de Godgewijde

25₅°

Een wild gegalm en instemmings-geroep verklonk en een angstig-snorrend suizen van uitgezwaaide strijdhamers doorruischte daarna de stille lucht.

Woest boven zijn Hethitischen helm, wierp de opperhoofdman zijn dubbel-gescherpt zwaard achter zich weg en uit de handen van een donker-brons-kleurigen, Amalekietischen wapendrager greep hij, in driftigen ruk en dwingelandij, een lange, giftige speer, — koen eergeschenk, — welke hij puntespits, speelsch, toch streng, op de borsten zijner mannen richtte. Barsch klonk Maacha's bevel:

— Alle vendeldragers heffen standaarden, banieren en krijgsteekenen!...

Van rij tot rij en van gelid tot gelid hergal r.de achteren zijwaarts over de rotsterrassen, in een donkeren of lic'.iten val en golfslag van stemmen, onder soldeniers, vliegvlugge ruiters, wagenrenners en schutters, ertsig-gehelmde knotszwaaiers en slingeraars, het opperbevel en van vlakbij tot de verste verte, van diepste ravijn tot steilste hellingen, wierden met geschreeuw, na een poos alsoortige oorlogs-standaar-den, borstriemen en heupgordels afgehaakt en hoog de lucht ingeheven. Een wild gewapper van vlaggen, blinkende banieren en kleurige vendelen klepperde uit en al de ten kamp meegedragen afgodsbeelden vertoonden op stokken en pieken, hun uitgesneden aangezichten en vercierde drakengestalten boven de woeste en woelige krijgerskoppen te Ramath-Lechi. De reuzige hoofdman, — overbewust van zijn