Simson de Godgewijde

248°

doen kraken?... Beschenkt gij hun mijn lichaam en mijn kracht, ver boven uw schatplichtigheid, opdat gij, bevende helden, hoofd voor hoofd, nog meer vernederd worde,... opdat gij, angellooze hommels, nog zoetere vleierijen bedenke, nog onder-worpener kwispele, nog ingezonkener de wreede handen likke van kwellers, smaders en verdelgers uwer erfbezittingen? ...

Hij hijgde Simson en zweeg, terwijl in het dal, onder de Judaea-mannen een angstwekkend-ge-smoord en weer opdwarrelend rumoer van stemmen tusschen wapengeklikklak uitbrak.

O, Simson besefte het, in dit volk, dat eens Sihon, den Amoriet en koning, en den bergen-wegblazenden Og, koning van Basan had geslagen, door Mozes' koenheid, woelde benauwenis voor de goddeloozen uit Philistaea, zoo fel, zoo wild en zoo lafhartig, dat ze liever hem, vluchteling op hun stamgebied, offerden dan als hun voorvechter te verdedigen. De Judaeërs begeerden heet zijn ondergang, al verheerlijkten zij hem, wijl hij met naakte handen een uitgehongerden leeuw vaneenreet, gelijk dit dwaze menschengeslacht vader Abraham toejuichte met mondgebeden, omdat hij de afgodsbeelden van Terach met bijlslagen had vergruizeld. Zij wilden hem, schroomvallige, de polsen boeien en verschrompeld overleveren aan de martelende duivelen en erfvijanden der westkust, aan de vee-, vruchten- en vrouwenroovers, aan de schaterende beschimpers van Jehovah; aan d'afgodendienaars