Simson de Godgewijde

192

met hun heidensche godenvereeringen, met hun aanbidding van Mót, de oerstof waarin alle levenskiemen ontbrandden in den rondwentelenden chaos. Ook de Tyriërs, de mannen uit Zor, in hunne dol-koene zeetochten, hun handelsbedrijf en verblindende weelde; en de mannen uit Tsidon. Heel Phoenicië van Chna geurde naar dadelpalmen, als eertijds het Amorietische land. De nomadiseerende kinderen Israëls duizelden onder zulk een volksgeluk van naburen; een volk dat wonderbare kennis van verste waerelden en vreemdste oorden scheen mee te brengen, onder dartelen, soms bezetenen levenslust en booze vereering van zon, maan en starren-hemel.

II

Het steppenvolk Israël, — en zijn Sjophets, — de heroïeke stam Naphtali het meest, — leerde velerlei van de hoog-schrandere, de nijpend-nuchtere Phoeni-ciërs en Baal-Schêmajim-priesteren, eens ook onderworpen aan Assyrische grootvorsten, veroveraars der vier waereldstreken. Door hunne bezielde oogen schitterde de roode golvenglans van de Erythreïsche Zee; door hun lenigen geest drong de oud-Sumerische beschaving van Babyion, Arabië en Aegypte. Pronkzuchtige Tsidoniërs ontstelden bloedwoelige Israëlieten met tooverachtige begaafdheden in handwerk en kunsten. De zeeën-overzeilende mannen van de Palaestijnsche kust, weefden voor lieflijke vrouwen