Simson de Godgewijde

124

spreukgelijkenissen van d'oude Wijzen tot Noach toe met zijn ontzachlijke Arke. Hij kende uit zijne visioenen, het streng-edele gelaat van den goddelijken Mozes in zijne tente; hij hoorde de stem van Jozua tusschen het geblaat van Hebron's lammeren; Hebron, door den Zoon van Nun ééns hoonend geslagen met de scherpte van het zwaard en door Abraham's woon geheiligd. Simson aanbad in zuiverte van ziel den Eeuwige en verloochende nooit de heroïsche grootheid van Israël en zijn voorgangers. Hij kende heel diep het reine oog van zijn moeder, die in ongehuichelden weemoed alleen het allerhoogste eerde. Wat wist hij van het zwoele zinnenbedrog eener angstige liefdevrouw, koppig, grillig, tuchteloos en dwangzuchtig als het volk van Ephraïm? Hij hoorde bij het eerste schemerlicht, krijgsbazuinen en trompetgeschal over heel Palaestina galmen en hij ontwaarde in de luchtijlte zichtbare teekenen. Alleen Asthoreth, Asthoreth, met de neerhangende, wreede wenkbrauwen... die gesluierde, had zijn zwoele zinnen weieens verward. Maar wat wist hij, argelooze en ongetemd levende in tragischen ernst of speelschen spot, van een vrouw in misleiding ademende? Wat wist hij, ruwe, vol stoppels en netelen? Was Deborah een vrouw? Neen, zij was de heilige Arke-moeder van zijn afvallig, weerspannig volk, die het trouw liet zweren aan de Wet; zweren ook bij Jozefs beenderen, nabij Sichem begraven. Zij was een heilige Moeder in Israël, die het alarm-geklank der stammen liet weerklinken over bergen en valleien. Op