Geschreven Portretten

208

zoet in den kwellenden schimp, in de weefselen-uiteenscheuring van het fatsoenlijke, bedachtzame, zoo saam-gelikt-brave en burgerlijk-benepene. Hij is 'n beetje Baudelairiaansch van natuur; hij sapt het gif uit de bloemen van 't kwaad en zijn ironie werkt op de zedelijke vroomheid van een smuiger-asceet, als geest van salmiak op de reuk-zenuwen. In perziken-wangetjes, geblanket, haakt hij zijn wreed gebit; en druiven dauw mengt hij met schoensmeer. Alleen om wrok te luchten tegen de kleur-goochelaartjes, de zoetige huichelaars en schoonheidsbraven. — Cabotinage, meent ge? Goed, maar van een durver, een verminker van speelmerken, waarmee de schoonheids-fatsoenlij ken hun levensspel vervalschen. Hij snijdt zich zelf de schroefdraad van zijn noodlot en duldt niet dat anderen, zwakkeren, hem betichten van week zelf-ontzien.

Bekijk zijn eerste werk. Onder Engelschen invloed; academisch, stijf, z. g. voornaam, koel met een indifferent palet. — De verf durft niet van zijn penseel. Het zijn bedachtzame strijksels van een onzekeren taster. De kleur-aanbrenging is modest en bloost bij iederen toets. — 't Is schuchter en week ; maar alles onecht, verborgen, zonder eenige volheid van leven. Hij heeft Velasquez gezien en to-naliseert Velasquez-achtig. Rozetti heeft hij gezien in zijn wazige kleur-beademing der dingen en hij schildert