163
slotte, na eerst in groote geestdrift over zich zelf gesproken te hebben, pakt hij uit over Rabelais op een wijze, die mevrouw Sand moet hebben verstomd. Balzac sprak door, door ״avec un flux de paroles, des éclats de gros rire qui ne permettaient pas & ses interlocuteurs de placer un mot". — Waarom zou Sand ook hebben willen praten. Wat vermocht zij naast een man die ״la fin du monde" wou en kon schrijven. —■ Crepèt meent dat hij dit boek niet geschreven heeft uit vrees voor verlies zijner vurigste vereerders. — Lijkt mij malligheid.
Van nabij kunt ge in het album schetsmatig aangegeven grondgedachten zien, later verwerkt in gewijzigde vormen in beroemde boeken. Hierbij eenige voorbeelden uit het dagboek. Zijn vierde aphorisme in ״Pensées, Sujets et Fragmens" luidt:
״II n'y a qu'une membrane de différence entre un grand coquin et un homme de génie". De phrase is verwerkt, omgedraaid in ״La peau de chagrin" pag. 48:
״Savez-vous... qu'une dose dephosphore de plus ou de moins fait 1'homme de génie ou le scélérat, 1'homme d'esprit ou 1'idiot, 1'homme vertueux ou le criminel ?"— Zoo dit in het album:
„La jeunesse aime avec sa force et la force humaine va en diminuant, la vieillesse aime avec sa faiblesse, qui va en augmentant". —