Geschreven Portretten

daar geweven uit vlinder-goud en nooit opgeloste geheimen. —

II.

Nauwelijks had de dood zijn blinden voor de oogen van veuve Balzac aangehecht, of op de plaats waar Balzac zijn vrouw had heengeleid, — het kleine zomerverblijf in de Rue Fortunée, dat ze sedert haar huwelijk niet meer verliet, — werd alles in beslag genomen. Kruier-kerels, grove ploerten van Hotel Drouot, volgden een drom deurwaarders-druktemakers op den voet. Zonder aanzien des persoons en zonder 'n schaduw van eerbied, werd in deze woning plots op zoo heilig-schennende, roekeioos-barbaarsche wijze huisgehouden, dat in de geschiedenis der letteren naar een tweede voorbeeld van zulk rauw optreden tevergeefs gezocht zal worden. Alle papieren, los werk, handschriften van Balzac, waren in deze woning in kisten opgeborgen en bijééngepakt. Maar alles werd weer in wild geweld onderste boven gesmakt en half vernield bij de woeste pogingen de kisten te openen. — Publiek, gelokt door den naam Balzac, belust op schandaalintimiteitjes, graaide naar hartelust mee; 'twerd een formeele dievenbende. Zoo ongeveer schetst Jehan Valter in de Figaro van 20 Juni 1882, in een artikel: Les papiers de Balzac, den toestand. Graaf de Spoelberch de Lovenjoul, de bekende levens-