Geschreven Portretten

io8

En de achtergronden, wonderlijk diep en toch zoo tonig, zoo wazig en atmosferisch, niet Hollandsch althans. Vreemd. Ook Velasquez miste het specifiek Spaansche coloriet in zijn achtergronden, in zijn heele opvatting. Die zoete, zeldzaam verfijnde en vlietend-scheemrige toon- en tint-vermengingen bij Velasquez zijn van een zuidelijker romantiek en een aristocratischer zwier dan zijn streng-kerkelijk Spaansch-dogmatisch land hem kon inspireeren.— In Murillo leeft bij al zijn gelikte kleur-verwijfdheid, de gloed van een Spaansche feria, een Spaansche markt, waar in woedende orgie de zuidelijke kleuren saamschuiven der heete vruchten en breed-gekelkte bloemen. Maar niet in Velasquez. Hij is de kleurpeinzer, veel meer dan de kleur-uitstorter, al dadelijk in zijn achtergronden.

Ik geloof niet dat Spoor bij dien heerlijken, toon-teed'ren, muziekruischingen schilderenden, verfijnden aristocraat leentje-buur speelde, maar dat hij dien meester der distinctie lang en lang bestaard heeft is mij een wet.