De Jordaan, Manus Peet

459

— ... daar hê-je nou 't Oranjewevertje, Peet.

— Niks bizonders,... meende Manus.

Frans' oogen gingen lichtend open als sterretjes.

— Nou nie ... effetjes wachte ... Maar teuge broeitijd

mot je komme ... nee Peet___da hê-je nooit-nie gesien ...

Krijgt-ie sóó'n staart hè? ... en hij wordt soo prachtig rood .,. soo rood as 'n blom!

Manus schudde ongeloovig zijn groote hoofd.

— A-je־me-noü!... As 'n roóje blom dan toch!

— Tüg waar!... Dat is kepleet 'n toovermussie ... sóó grauw, sóó wijn!... Alleen 't mannetje naturelek. Hij is soo swart... soo swart as 'n nonnetje mit 'n swarte kappie ... fan bofe hè? Sie je ... maar fan onder ... sel je 'm sien!... schiete aldegaar vlammetjes uit se veere en slagpennetjes.

Frans' oogen schenen te groeien en nu zag Manus hoe het zachte licht in dezen verrukten blik, op Bromtol's stralend kijken geleek.

— En soo binne se nou allemaal... me wevertjes ... Kijk, die roodkop hier en die goudbek daar ... en dié mit se blom-pottekleur in da kanariekooitje ... en die diamantvink ... mit se jarige rooje strikkie om se nek ... en kijk .. . kijk dat blauwfesantje ... die singt 'r nou alleenig as 'in niemand meer hoore ken ... in 't holst van de nacht. Hê je ooit soo'n huppelend blauw gesien? En lief dat-ie is, lief... Och ... se binne soo se binne Peet... altcos eender ... 's morreges ... 's middags ... 's aves ...

— De dames kenne 'm soo levend op de hoed dresseere,... lachte Manus ... Iets voor Corry ...

Manus schrok van zichzelf, maar het was er uit, haar naam! Hij zag plots het gezicht van Leerlap veranderen; nóg een beetje triestiger worden. Toch verdedigde Frans zijn dochter.

— Nee Peet... da's niks feur Corry ... se houdt van beeste... As se alleenig mit se is, doent se se niks as soene en knuffele ... en soms bewaart se de lekkerste brokkies feur hullie ... Heb ikke afgeloerd ... meer as eens ...