De Jordaan, Manus Peet

447

uitgestaan om zijn alle-Jezus-lang uitblijven. Verleden week had Bromtolletje zich pas den nagel van zijn grooten teen uitgetrokken, om niet naar school behoeven te gaan. Jan snauwde heftig naar hem toe:

— Waar sat je , vlegel? ... Bij tante Jans visch bakke in de Willembeis of bikkele met t'r vier biete?

Corry zei niets, streek alleen even snel-nerveus de handen langs haar kuiten. Toen keek zij strak-peinzend over haar broertje heen. Ze begreep er weinig van. Anders zoo druk en zwaaierig als een Zaansche molen, nou zoo bezwijmd als een visch in de warmte.

Sluipstil porde Bromtol zich een plaatsje open tusschen babbelende Sien en zich verslikkende Annetje. Jaapie stotterde een heel verhaal af, waar niemand naar luisterde ... over Trui de soldeerster, die inéén naar 't gasthuis ״was toegemotte". Op het donkere, heete plaatsje, koerden droef tortels in een groote, hei-groen geschilderde kooi. Plots verscheen de be~ zweete kop van het roode Joodje, den slager Kolijn, aan den overkant, door den glazen tusschenwand. Frans sprong kauwend overeind en rinkelde zijn vork schrikachtig op zijn bord terug,

— Ik ... ikke sa-je hellepe.

Corry schrok even van Joodje's fel-lichtende oogen en zijn scherpen begeerte-blik naar haar, toen hij de kamer intrad. Wreed spotte het roode Joodje tot Frans Leerlap:

— Ik mot me poesies Lappie ... ik heb d'r voor betaald. Vleesch is vleesch ... je ja is je ja ... watte?

Jan hoonde:

— Nou, die is tof!... 'n jaud blijft altoos 'n jaud!... As je 'm vandaag 'n doodgooi geeft staat-ie morrege weer op.

Bromtolletje, die lusteloos een aardappel beprikte met een slap vorkje, werd al groener en bleeker. Nel keek heel bezorgd. Terwijl zij Barend en Leendert door elkaar rammelde om hun morsen en kledderen met hun eten, snauwde zij intusschen toch, geërgerd en opgewonden van zenuwen, naar Dirk:

— Freit je niks?

Biete: kinderen.