De Jordaan, Manus Peet

429

twee kon tellen. Nel huilde grimmig van binnen. Zij wist eigenlijk geen raad met al dat woelige kinderbroed. Alweer lawaai op lawaai. Weer een happer en een slokker meer. Weer een bleek bakkesje, dat kon uitkijken achter het duistere plaatsjesraam, precies als vroeger, in den snoepkelder. Viel zij toch maar niet zoo dol-driftig tegen dien goeierd van een Frans telkens uit! Wat kon zij het helpen? Zijn klamme zachtaardigheid prikkelde haar juist nog meer. Zij flapte er nou eenmaal alles uit, wat haar jeukte op de tong. Maar wat was Frans toch een immese kerel en hoe fijn had hij zich er bovenop gewerkt. In haar brandende onstuimigheid kón Nel geen onrecht zien, maar tegenover Frans pleegde zij het zelf honderdmaal per dag. Nu had haar kerel toch al die rottende vodden en dat stinkende stroo en dat zeegras, waarop zij vroeger allemaal te snurken leeën, weggegooid, den wal in, en op afbetaling kon zij nu piekfijn goed koopen. Zelfs voor Neel Burk had zij meegekocht, en voor die arme stumper, die afgedankte vrouw van Klaas Testament, uit den groentekelder, en het weesje van Nelis Likkie borg gestaan. En dien Ouwe Ko had zij nog aan zijn pecario geholpen, ... voor de buitenstalling, acht gulden den meter en twee gulden ampart voor het zeil. Dat had zij eigenlijk toch niet magge doen. Want nou zat haar eigen Barendje zonder nieuw truitje en Sientje liep al vier weken op klompen, omdat haar kapotte schoenen kapot bleven. En Leerlap, die geen duppie voor eigen vertier aansloeg, had 's winters een warmen schanslooper noodig, zoo een ouderwetsche van de ratelwacht. Maar het gong niet, als zij zoo maar doorpeesde voor anderen.

Inwendig lag Nel weer haar eigen hulpvaardigheid met ruw woord-misbaar te beschimpen, terwijl zij tegenwoordig den meesten angst had voor Jan, haar oudsten jongen. Van haar spok grommetjes waren hij en Bromtol het aldervreemdst. De rest zou wel groeien. Doch Bromtol, Jan en Corry, die bleven haar angstige kommernis.

Nel, in haar kraambed tot rust gedwongen, hield haar kaken op elkaar geklemd; piekerde weer heel veel over Corry.

Doorpeesdc: voortzwoegde. — Pecario: trottoir-uilslallinkjc.