De Jordaan, Manus Peet

421

heid trekken. Frans kon ook zoo allergezelligst, zoo gortig poe-kelen met de bezoekers en met de beesten, en de heele wereld zag met open oogen hoe lief-uit-zijn-natuur hij met ze om-badderde. Alle binnen- en buiten-buurters wilden hem wel hun dieren in zijn pension toevertrouwen, in het asyl in de ״dwarsstraat", zooals het hiette. Frans uit de „dwarsstraat" was overal bekend. Zelfs bij de strooimeisjes die met een open kules uit de Kinkerstraat voorbij draafden. Hij ging ook heel anders met de dieren om dan alle andere pension-houders. De meesten sloegen en martelden hun geseferde beesten. Met stok en knuppel brachten zij er bevend ontzag in. Het bleef voor hen alleen een rauw zaakje. Frans Leerlap gebruikte nooit zijn handen, noch lat of zweep. Al kreeg ieder op zijn tijd een re-prement wanneer het moest. Frans hield van dl zijn dieren en hij kreeg alles van ze gedaan door zijn stem, zijn stoutmoedigheid en zijn kalmte. Jaap Eenpoot, de verminkte, moest hij telkens in bedwang houden. Jaap was een vreeselijke vloeker onder zijn pet en een helsch-ruwe gast. Hij was een mepper, die met den overgebleven en omgekromden wijsvinger aan zijn linkerhand, tegen de misvormde pen-resten nog wonderlijk-rap het mes knelde. Hij deed alles met zijn eenvingerigen stomp. Wreed en woest ranselde hij de beesten als ze dol jankten, blaften of krijtten; soms bijna peiger, vreesde Scheen-dert. Telkens had Eenpoot, die voor een prikje meepeesde, hevige ruzie met den zachtzinnigen Frans, omdat Jaap, de mis-kaffer, kauwend op zijn grijzen knevel, veel verkreeg door kwellen, mishandelen, martelen, als een van de „fifeseskie" en Leerlap oneindig méér door zachtheid en vriendelijkheid.

Frans was net even het onderhuis ingestapt, terwijl de buldog zijn baas weer overal belikte, toen een rijkgetooide dame van het asyltrapje zijn naam riep, de kelder-donkerte in. Leerlap wist ervan.

Hij was haar gerecommandeerd om een doberman-pincher te ruilen voor een kleiner hondje.

— Kom ufes baufe, . . . noodde Frans, een beetje

Poekelen:praten — Qeselerd:gestolen. — Pennen: vingers. — Peigei: dood.