De Jordaan, Manus Peet

352

pronkventjes koeler, plageriger en wreeder uit de hoogte, dan zij. Om niet één fladderden en gonsden zij zoo heet en verwrongen van wezen, tezaam. Die wou haar dit geven en die wou haar dat schenken. Maar zij begeerde geen cadeautjes van die kletsende steltloopers. In de laatste jaren had zij ze nu allemaal doorzien, na haar schennis. Zij begeerde alleen een fel-schrijnend avonturen-spelletje, waarin de mannen-zinnelijkheid brandend werd opgewekt, maar waartegenover en waarboven zijzelve in koude kracht en zonder zelfbegoocheling, verlangloos bleef uitstaan. Zij speelde alleen een beetje de hartstochtelijke Corry. Doch al wie haar in verdekte of opene liederlijkheid naderde, smakte zij terug op de keien, met haat en afschuw. Zij was temidden dezer mannen zoo woedend-trotsch-koel, zoo bijtend-spotzuchtig en zij belee-digde ze vaak zoo hevig, dat Corry er een enkel keer zélf van terugschrok, al vreesde zij niet één. En toch ging zij in haar uitdaging en wilde, tartende schermutseling, de heele rij van ״mankerels" langs; van de bazen tot de knechts. Het begon bij driest-perfiede piccolootjes en het eindigde bij den sloom-erotischen, bangelijken, rondglurenden directeur, met zijn nikkelen baardjes. Er waren chefje s die in tegenwoordigheid van bekoorlijke dames of aanzienlijke klanten, opschepperig-bevelend tegen Corry deden, om haar in zaken te doen gevoelen, dat zij maar een mindere uit het ondergeschikt personeel was. Dan juist weerde Corry iedere hondsche opdracht af en sloeg zij terug met haar scherpst-sarcastisch woord, of bespotte zij meedoogenloos en vol schalksche spanning hun koude drukte, zoodat de wufte kereltjes ontstelden of druilerig wegslopen naar hun afdeeling. Als meneer de directeur, of een ander van de grootdoenige hansjes, met een ongewild-ironische bombarie en standjes-durf binnenstormde, dan was zij de eenige onder al de van ontzag ineenkrimpende verkoopsters, die door haar lengte, haar lef, haar fierheid, haar verpletterend-trotsch gezicht, de heertjes benauwd en schuw in hun schulp deed terugkruipen. Want zij gaf om geen duivel