De Jordaan, Manus Peet

258

vroeg in den morgen in de Tweede Leliedwarsstraat af brullen:

Simon Twei-Duim, Kau de Reus, Hein Uilje mit Na de Neus, Auk Piet de Rentenier Houdt dolfeil fan pelsier. Suurkaul ,Stamper, Rooje Bet En 't Varkie staant heil net. En Jantje Sjukkelaat Brocht 'r auk 'n kandedaat. Leintje Kriegelbui, Jan Poep-me-'n-ui En de Varrekesfanger Mit Klaas de Sanger, Same mit IJsere Hein Se neus op Saggerein, Tussche Beuling en Spierbal, Die wier hallef mal. Toe Blauwbaard nog Om jonges vroeg, Skreeuwde Nekkie Balsem 't Is genoeg!

Maar goed f'rsien

Fan minstens 'n kan of tien,

't Mag soo'n dag

An drinke nie mekeire,

De herremonika gaant mei

En de trommel heirejei!

Wi selle me da potje fijn f'rteire!

Soms wist Manus zich niet uit het nieuwsgierige menschen-kluwen te ontwarren. Pannetje Pap, die in een deksels-kwaad gerucht stond, ranselde zijn wijf op de maat van ״allebeneur" en kwam recht-van-vonnis en-oordeel ópeischen bij den Bult. Het liep over een leeggeslurpt kogeltje „bruis" en een dooje

Kogeltje bruis: fleschje spuit.