De Jordaan, Manus Peet

58

— Tê-teretê,... toeterde Bromtolletje er tusschen .. < Maar nou minse,... schoot hij uit met bulderende stemverheffing, ... maar nou heit 't monstergedierte honger. Nou fluit-ie op se vinne, as wullie op ons duim!...

Zich in oolijk-angstig houdinkje lichtelijk voorover bukkend naar het hachelijke beest onder de vodden en de langmouwige lappen begraven, vroeg Dirkje schalksch, terwijl hij zijn kanarie-roffeltje sloeg, met de erwt in den mond,... nu echter als spreeksein:

— Hoy, seekabbelobbes ... hei je al wat gehad?

— Nee,... kermde de jongen in de kar, met een sterfzacht beefstemmetje uit de diepte van zijn benauwenis en ellende.

Bromtol toeterde, terwijl hij loerde en wees.

— Haur ie 't minse ... maak je nie wieberig!... Nou hei je 't gegaui an de ruite.

Een paar angstsignalen scheurde Dirkje er tusschen.

— Feur de seifede maal krijgt 't monster kiese!. ♦. As-tie kiespijn heit... heit־ie seife maal kiespijn, burgers en burgeresse... en hij ken d'r alleinig fan of gehollepe...

Een gegier van de omstanders bracht even bedremmeling in Bromtol.

— ... as 'n meisie van duisend weike 'm perdoes komp soene ... geif s'm 'n doffie!

De jongen in de kar kermde klagelijk.

— Hoor-ie minse ... hij heit honger,.. Eêrs gong me frouw na Mons kole hale en brikette ... maar 't monsterbeest fr&t de heule kolebak op ... Komp me frouw me mit d'r grom-metjes om de kachel an te make ... was t'r geen kooltje meer in 't hok ... Dan seije me ... dag snoet... 't freite is op. Sij op d'r ope koessie!... Dat had 'm nou die godfegeite seekabbelobbes gelapt die hier leit, minse!... Was me frouw d'r op 'n Sondagmorrege na toe gegaan ... mit twee groote knaupe in d'r sak. Want de seekabbelobbes die hier leit heit geen bonne. Maar se kon d'r noppes krijge ... Nou sitte me allemaal te sweite om kaule feur voedsel feur 't monsterbeest.

Doffie: kans, bof. — Maak je nie wieberig: loop niet weg. — Qroote knoop: rijksdaalder.