De Jordaan, Manus Peet

12,6

— Soo ... ehm ,.. ehmf

— Alles gekloft,... self getimmerd vader ... mit die ouwe" Eenpaut!

— Juist.

Bromtol's stem vleide zachtjes:

— Aume .., mot u komme loeke.

— Vast.

— Aldegaar hokkies binne n't.

— Kedin.

— En se sitte d'r aldegaar in,

— Póferblomme.

— Hokkies mit tralietjes.

— Compleet de bajes!

— Hoy ... ses tjoekels ... sóó uit de kerk segt moeder ... en as se farsche-waar snuife ... is 't er net 'n dolhuis ... Noppes kotse haur aume ... aärs krijg je landing.

Manus meesmuilde en spotte:

— Maar nie oks,... singende sijsies en kneutjes mit honde-geblaf!

— En miauw-miauw ... van tien gootkatte wél!... schaterde Bromtol.

— Soo.

— Hoy ... en vader heit van alles ... De alfertjes binne pienter en de rietforentjes mag ikke freite geife ... Die binne me getiktakt... Die happe d'r alleinig as d'r niks te freite is. En se binne aldegaar krabbedaaiers ... altoos knokke.

— Niks voor je vader hè?

— Net nie... Maar laä Jan se nou ja pééje dä se groen en geel siene van kwajigheid!

— Jan?

— Ja aume ... broer Jan.

Manus spitste de ooren. Het kereltje kwam dichter bij de gezins-verwikkelingen.

— Die hep geen werk ... die is soosjelis ... bolsefist... oproerling seit moeder,... enne beroérling segge de bure.

Tjoekels: honden. — Noppes kotse: niet verklikken. — Landing: herrie. — Oks: fijn. — Krabbedaaiers: Vechtersbazen.