Saul en David

99

saul (afgewend.)

Nu klemt mij d'eigen strik en scheurt

met scherpe pijn door mijne pezen. (naar de vrouw.)

Zoo is 't, bezweerster. —

Tóch,... nimmer ü zal

eenig letsel treffen. —

Wichelaarster (schouderophalend en door 't hooge venster turend.)

De wind is uitgeklaagd,

het heil'ge maangelaat in rust.

Ik zie op bergen-vert',

het vuursein vlammen,

't volk Israël's ten teeken,

dat nieuwmaans-feest is aangebroken.

Mijn heer, voorzegging

nu zuiver zijn. —

Saul (gejaagd en gemelijk.)

Die begeer ik nietl

Ik wil... een geestbezwering.

Bedenk wel vrouw,

het loon is hóógl —

Wichelaarster.

Ik waag het niet...

Saul (overredend.)

Vreest gij nog steeds? Wij sterven liever, dan van dees' samenkomst te reppen. —

Wichelaarster (toegenegener.)

Het maakt zoo dood'ljjk moe, misvormt mjjn gansche ziel.

Saul (klemmender.)

Uw loon is gróót I