Menschenwee, Eerste boek, Winter

Titel
Menschenwee, Eerste boek, Winter

Jaar
1903

Druk
1903

Overig
1ed 1903

Pagina's
350



76

Tusschen stemgepraat en eetgesmak, bij stilte-poozen, weemoedigde 't duifje, uit 't licht geschoven, in z'n korfje, op 'n voetstuk van gebroken bloemstandaardje, dat sidderde als 't diertje sprong. Zacht klagelijk koekeroede z'n zwei-kropje, als ~'n kindje, dat ergens ver, zacht te schreien en te snikken lag. Plots trok Guurt 't meer in den lichtkring, toen 't juist, wil-venijnig zich-zelf in z'n veertjes zat te snavelen, hals verdraaiend diep. Bij 't geschuif, plots vooruit, in 't licht nu, dat z'n korfje inschemerde, dook z'n kopje onder de veeren weg, begon ie stil te loeren voor zich uit, stil, als luisterend naar wat gezegd werd door Guurt. Dan weer keek ie bijzij af met z'n donkere karmijn-oogjes, die kniploos stonden, staar, stil. In één weer kropte dan, uit teeder donsborstje klagelijk kinder-gekreun, heel zacht en als van ver, koekeroekoe, koekeroekoe, melancholiek in de paffende, scheemrige kamerke-rust. Guurt, met dikken vinger, krauwde z'n nekje, door korf-tralie heen onder staal-blauw glans-kraagje vol violette weerschijntjes en groenige schubbetjes. En geestig, onder 't krauwen, vonkten donker, z'n rooie gloed-oogjes van lekkerheid, ging dommig-dwars z'n teer kopje als om te luisteren, weemoedden weer z'n koekeroe's klagelijk kamerke in.

Plots gaf Guurt 't korfje weer 'n duw achteruit, dat tortelduifje wegdonkerde in 'n hoek, en schrik in z'n wijnrooie oogjes stolde. Ouë Gerrit had Guurt wat gevraagd, die lijmerend onverstaanbaar antwoordde met vollen mond.

— Nou joa.... sel 'k moar segge.... fa'n koniggin Fille-mientje.... hai je nog wat lese kenne.. .. eenmoal.... ander-moal....

Klank van groote onderdanigheid was er in z'n stem gaan foeven, en met vreemd-rilligen eerbied sprak ie den naam van Wilhelmina uit. Dirk schoof stil Guurt z'n koppie toe. — Kijkend naar d'r vader, schonk ze gedachteloos in, gansch bevangen door het denken aan de rijke almachtige koningin....

— Hée doedelsak, lachte Piet, haar tegen den arm stootend, genog, je skinkt t'r snof'rjenne noast....

— Aa's se nouw t'met trouwe goat Ouë, schokkerde Guurt,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition).
Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen.


Weergave
Afbeelding / Tekst (OCR)

Alle boeken in deze digitale bibliotheek kunt u gratis lezen of downloaden. Met een vrijwillige donatie helpt u ons met het in stand houden en verder uitbreiden van de bibliotheek. Klik hier als u een bijdrage wilt overmaken.