Menschenwee, Eerste boek, Winter

62

langzaam, als wou ze telkens blijven staan. Tot plots weer, het raam in gloed ópschoot en de lichtkoppen uit de droomrige donkering van 't kamertje opdoemden, het star-oogende, grauw-rossige bevende kakement, met den vertrokken breeden angst-mond, bevende skelet-hand van vrouw Hassel en de zoekende oogen volgevloeid van rood licht; daartegenover het sage-grillige prachthoofd van Guurt, in magischen haarbrand tegen de rosgouën raampjesruit, enkel hoofd en buste met verdonkering van lijf. Telkens en telkens zoo, verzinking van gezichten in donkre kamertjes-diepte, als de smidsevlam kromp, en vaag de halfduistere smeden weer heel gewoon te zien waren, peuterend onder kleine gasvlammetjes op donkere draaibanken.

Moeder Hassel was vandaag nog stiller dan anders, en toch kon ze helderder iets afdenken.... Nu juist voelde ze haar vreeslijk leed, zwaar alléén-leed, dat niemand van 'r begreep. Ze was altijd een gezonde vrouw geweest en, hoewel nooit heel slim, toch zuinige huismoeder. Tot ze, voor twee jaar inéén zoo'n rare knellende verdoffing in 't hoofd had gevoeld, alsof er kruisbanden om 'r schedel gingen striemen en telkens gloeiingen er tusschen door, heete opstijgingen van iets naar 't hoofd. Zoo, inéén, was ze zenuwachtig bang en huilerig geworden. En dan alles vergeten, vergeten. Soms had ze de grootste moeite om te weten wat er in haar eigen huishouen omging. En niemand geloofde of begreep hoeveel smart ze had, hoeveel pijniging en marteling. Guurt was 'n meid die alleen aan d'r zelf dacht, dat voelde ze nog wel. En de jonges,

ruwe kwinkkwanken die 'r afbluften____ Maar haar man was

de ergste. Die was opschrikkend woest tegen 'r, duivelig, venijnig. Die porde en mepte 'r veel, altijd in 't geniep. Dan kneep ie, maar valsch-bang, dat anderen iets merken zouden. En nou, wist ze zelf niet wat 'r met 'r gebeuren ging. Meestal kon ze niets denken, was 't 'r dik en zwaar in 'r hoofd, wat-terig en benauwd.... Zoo zat ze nou weer te mijmeren.. ..

Nou.... wa' mos ze nou puur van denke ?.. .. da ha je't,.. kwait!____kwait....