Menschenwee, Eerste boek, Winter

334

of da' in de baibel stong .... enne of d'r vroeger ook sulleke minse weust binne aa's hai!.. Nee.... tug nielese.... miskien stong dur, dat ie nog meer, nog meer onhail kraige most!.... Bai s'n broer stong alles goed.... tien voet van sain of.... Da' was woarskuw van God.... Moar.... moar.... huhu ! aa's tie nou es,.. bai Grim keek.... da' stong alles in ' t raip..

sou die____sou die ook soo gannefe aa's hai ?.... Sou die ?..

Moar die had wel de duufel in, moar____ tug nie bang aa's

hai!.... Nie bang.... sel ie moar segge.. en niks niemedal gain angst in s'n strot.... soo klam.... soo in doössweet, aa's hai. Enne bai Reeker.... hewwe muise.... twee bed bolle affrete !.... En.... kaike 1.... hoe stong die d'rbai ?.. Joa.... woedend aa's die was.... netuurlik.... Enne bai de Grouw.... oarepelestruike doodvrore.... Hoho ! Neenet!.... hai was 't puur nie allainig. Nou had ie nie allain.... nie koorakter !.... Nou.... hai sou moar bedoare.... 't was puur niks! kaik.... nou was ie weer kalm!.... Enne nie bleek ook... Nee.. moar aa's tie da' gevoel had.. da' bai s'n moag.. hu ! wa benauwd !.... aa's tie nou erais dood most.... En was d'r nou 'n hel ?.... Godskristus, da' 'n mins op die deele heulegoar gain vastighaid hep.... 's Nachs.... 's nachs wist ie 't altaid vast, dat ie d'r was.... Moar op dag, gong 't weg !.. Kaik da' ha je se weer.... Nou stonge se weer om sain.... 'n heule bende swarte kerels!.... En nou stonge se weer an s'n

strot te trekke---- kaik!.... soo weer aldegoar sterretjes

veur s'n ooge.... huhu !.... pal d'r veur.... Enn.... nou..

kaik !____wa' donker 't word.... hoho !.... enne.... enne,.

tug dag____was 't strak-en-an!.. Sou die in de hel komme ?..

enne.... Spulle waa's nooit van sain.... nooit had ie wa' f'r-

kocht----nooit sou ie s'n spulle weer anroake !.... Enne....

hai sou weggaife.... teruggaife.... alles.... alles ! Aa's ie nou moar nie dood hoefte !.... Jesis wa' warm om s'n hoofd.. begon 't weer te gloeie, om s'n kop. — kaik!.... nog donkerder. ... veur s'n ooge.... Jesis waa'n benauwing !....

Zitten, doodstil, bleef ie 'n poos, verkneed in hijgenden lucht-snakkenden angst, met z'n handen woest-grabbelend aan z'n