Menschenwee, Eerste boek, Winter

333

z'n handen, z'n armen, z'n beenen. — En tusschen z'n angst,: zalig verlangen toch naar z'n spullen.... Nou ie zooveul had kon ie s'n aige nog betere.... Kort maar bleef 't gevoel voor z'n goed. Gauw overrompelde 'm weer wilde angst, nauw keel-toepersend gedreig om 'm heen, van allemaal dingen waar ie vroeger nooit 'n minuut aan gedacht had.... Waar z'n spullen zouën blijven, als ie dood was ? of onze lieve Heer 'm zou ranselen, dat ie 'r bij neerviel ?.... of Dirk, of Piet 't eerst z'n spullen zouen zien ?.... En of slechte aardbeien met rijp nog wat konden opbrengen.... En of ie met z'n baard voor onze lieve Heer verscheen ?.... Zoo, dolle gedachten duizelden door z'n kop, en benauwings-toeschroeving van z'n strot, erger, stikkender. En overal holde dreig-angst met 'm mee, waar ie 'n stap deed. Angsten, als 'n altijd omringende macht van zorg-schimmen, waar ie naar greep, die ie wou wegduwen, maar vervloeiden in z'n handen, door z'n vingers; toch strak-zwijgend weer om hem heenstonden, als ie keek. Of ie z'n oogen sloot of open deed, dat hielp niets. Altijd bleef ie ze zien, met oogen dicht, nog duidelijker en zwarter, 't Bangst maakte 'm de angst-beklemming op z'n maag, dat 'r noodzweet op z'n gezicht klamde. Dat was doodskramp, benauwde 't in 'm, druk van den duivel. Z'n hoofd voelde ie woelen in iets lauws, vochtigs, dat al sterker verhitte, tot 't ging gloeien, koortsen, branden op z'n huid, wangen en hals, en dan plots afkoelde om na 'n paar minuten weer aan te gloeien.

Maar hij zou wel bedaren, suste ie zichzelf weer, rillend in kakebeving. Nooit had ie 'r toch om gegeven.... Veur wa' nou wel ?.... aa's sullie moar niks wiste.... aa's tie sullie moar beet had.... aa's tie sullie allegoar moar 'n loert je kon

droaie----God ook'n loertje____want gekkighaid----die kon

nie overal te g'laik saine.... Da' was puur malligheid om je bang van te moake.. . aa's hai 's nachts in de kelder was gonge.. had ie puur pal 't luikie veur 't roampie set.... hep onse lieve

Heer vast nie sien kenne____moar aa's God____aa's God nou

erais sain die sorge had toebedeeld ?.... Kon die moar skraive • • en lese !.... hoho ! kon die moar____ Dan sou ie sien....