Menschenwee, Eerste boek, Winter

306

maal bevuild. Nou was 't uit. Guurt wou niet langer blijven, als de Ouë er niet Dokter Troost bijhaalde. Nou, in 'n half jaar was 't zóó verergerd, dat ze de heele boel bedierf.

Dat zou ie nou moar erais doen... Nou moar weer es op stap noar dokter. Dat die vervloekte kerel sain niet in 't ziekefonds wou naime.... kostte sain zoo de hoaren van z'n hoofd. En noar een aer loopen kon ie ook niet. Want de notoaris waa's dokters zwager, die sain veurskoten had.... En van 't winter most ie miskien weer bai sain ankloppe veur mest!.. .. mi vaif persint ? Neenet! hai sou moar stiekum morge er op afstap-pe.... 't waif vroage gaf tug niks !....

Den volgenden dag vroeg, stond Gerrit in 't duffe apotheekje van dokter Troost. Vol dromde 't 'r van ziekenfondsklantjes, armelijke vrouwen met klierhoofdige kinders, jongetjes en mannen. De apothekersbediende, dunharig grijs kereltje met groote bril, stond drentelig-langzaam van gebaar, achter z'n toonbank, wat fijn te stooten. Dof dreunde z'n stamper in den glans-prachtigen, rood-koperen vijzel. Z'n scherpe neus, ompoeierd van rooiige sproetjes, haakte óp, dat de reuk-gaten wijd-open holden in 't gezicht, en nijdig bitste gespannen z'n mond, kwaadaardig, als hield ie strak, spoelsel tegen kiespijn-schokken in. Telkens zei ie wat, achter z'n toonbank uit, tot een van het ziekenfondsvolkje.

— En jij vrouw, wat jij ?

— Nou.... sien uwes mehaier !.... nou.... haa'k groag dokter.... d'r saitje.... sien uwes.... d'r saitje,.... d'r heule saitjes t'met één pain !.... enne....

— Seg vrouw, ik ken me tijd anders gebruike____draal niet

zoo.... kort ! wat heb je ?.... bitste ie af, barscher spannend z'n mond, met drift-stoot z'n bril bij de ooren vastdrukkend, in ongeduld-gebaar weer grijpend naar z'n stamper. Verward en geschrikt, stotterde tuindersvrouw er nog wat uit, duwde 'n kindje, dat laag aan 'r arm hing, naar voren, snauwend in drift-verlegenheid tegen stumpertje, dat 't maar zelf zeggen moest wat 't had. Ouë Gerrit, wrevelig, dat 'm zoo veel volk