Menschenwee, Eerste boek, Winter

302

van ongewoonte. Driftiger grabbelde z'n hand tusschen 't gewas, en telkens brandde ie zich aan netels. Boordevol werkdrift zat ie. En giftig, heftig, was ie op z'n neef Willem, nou ie gehoord had, hoe bazig ie 'n stakker, die daar te druipen stond van zweet, had afgebluft om 'n slok drinken in de hitte. Wat 'n branie ! Nou dat ze'r 'n beetje bovenop gekomme binne ! Eerst toch net zoo arme skooiers aa's sai.... en mi gelukkies en gapperaie bai de bolle.... en bloedsuigerwerk !..

nou leeke 't heere.... Je sou se 'n skoffel op d'r test sloan____

'n mestvork in d'r pins steke !.... die skarre !....

Vlak voorbij 'm schoof Willem Hassel, langs greppelland. — Heerig voelde de jonge kerel zich en tartend wou ie dat volkje ereis toonen dat hij mocht luieren als ie wou en zij niet. ^,n Kwartier bleef ie rondkijken, zonder 'n hand uit te steken. Jaap z'n jongere broer, die te poeren hurkte als de meest ondergeschikte rooier, lollig royale kerel, hinderde 't bazige doen van Willem.

•— Seg, sou je je aige nie rais afprottetaire.. .. je stoan net soo mooi te kaike hier.... Hee ! f oader !.... hai staikt t' met gain poot uit !....

Kees groeide van lol. Hij had Jaap wel de hand willen drukken, al sprak ie uit gewoonte, ook al jaren niet met 'm.

— La' sain s'n gangetje, zei norsch oom Hassel, wien bestig 't stramme van Willem beviel.

Overal rondom dorde en rotte in den warmen Junidag, verstorven blad op bollenakkers, geel en groen-fletsig bruin, kleur-fijne nazang van loof, op tulpendood. De lucht stond strakblauw, wijd licht. Van den Lemperweg geurde en dromde zware boomgordel, in groene pracht. Laag kromden de takken, met bladerdos op bollengrond, hooge boomendrom, in 't lichtgoud geheven, stil, met nu en dan windruisch door 't plui-mige groen-goud, zwaar-wiegelend als met moeite, glanzen en licht verwuivend over de verre stille akkers en werkers. Een boomhoek, teruggedoken als poort, waar lichtglans op bladranden nog éven afzilverde, schaduwde in diep donker groen, leek één bladerdrom, zonder zichtbaren stam, neergewolkt