Menschenwee, Eerste boek, Winter

30!

weut je ommirs van joare.. .. wee je nie ?.... die Seeuw van

lest hier !____wa' die veur hupla's hat----dat 't bai hoarlie

nog tienmoal erger is.... op 't land !.... Da' sullie doar puur de groaf op d'r kop kraige.... of de skoffel in d'r sielement....

— Nou.... wa.... Ouww !.... jemichkrimi!.... donder-jenne!!.... kromp Hesse plots in van pijn, afbrekend z'n zin. Met z'n hand was ie, diep en woest, op 'n steen ingegraven, die z'n nagel afgescheurd had. Bang nog voor loerblik van Willem, bleef ie doorwerken toch, zei ie kreunerig wat van pijn.

— Nou wa !.... bromde de andere rooier, ik seg moar da' die oue rakkert van 'n Hassel main al drie keer 'n graof noa' main harses mept hep !. ... toe'k 'n kwetiertje te loat maffe hep !.. .. en sain naif.... uit de polder.... ranselt puur s'n rooiers mi de staikvork in d'r pinse.... aas se effe wa' segge.... onder hoarlie.... werrik ! —

Bij elk woord, rukten z'n dof-groene klauwen den grond in, kluiterden aardbonken voor 'm uit, sprak ie afgehakt en hijgend.

— Nou, die ken veur main, sain buik verliese.... giftte Hesse, z'n zandhand in den mond uitzuigend, waar de nagel onder 't vleesch losgescheurd was.

— Jesis.... wa' jai main 'n roer-menietje bin !.... lolde de ander.... f'rleje joar he'k main duim afhakt.... hier kaik._ mi de moker.... op de schee.... scheeringpoaltjes.. .. ik hep sain d'r soo moar anplak.... hep efïe moar bloed....

— Nou.... ik f'rrek weer van de dorst.... ik sit éé.... effetief te broaje !....

— F'rjenne main strot brandt m'of.... ik naim 'n urretje.. benne jullie kerels.... wegsture.... hai ke main nie misse !..

Weer was ie opgesprongen naar z'n kruik, die blinkte bij nog niet gerooid bed-end, slobberde gretig z'n lauwe slappe koffie. — Zweetvet drupte 'm langs z'n rooiige gezicht, den bronzigen hals in.

Willem Hassel had geloerd, maar durfde toch niets zeggen, nou ie zag dat de kerel 'm wel wat mans leek. —

Kees was van z'n boonen aan 't wortelen wieden gezet. Zweet-zwaar en paf-heet ploeterde ie hurkend, met stekende lendepijn