Menschenwee, Eerste boek, Winter

265

voor zich en anderen die langs zijn veld liepen. Breed-zeker drukte z'n klomp den weeken gespitten grond in, langs de bedjes, gebaarden z'n armen in forsche harkhalen, vierkanten in symmetrische vakken de akkers, voor 'n paar uur nog ruw-onbewerlct, doorspit in roestkluitige woeling. — Tusschen de erwten hurkte Piet, met jonge aardbei-plantjes, die hij wortel-teer den grond inkuilde. Peuterig werk voor hem, waar ie ¹t land aan had. Dat was maar den heelen dag, met z'n dikke stompe vingers den grond openboren en heel voorzichtig, vezelig wortelnestje kreukloos de duffe aardkuiltjes indiepen. En eiken dag, dan dezen dan dien hoek uit. Nou, binnen 'n paar dagen werd 't jagen. Van de spinazie naar de wortelen wieden, van de erwten naar de boonen. Zoo, drukkig door, tot 't ze groen en geel voor de oogen wier, ze zelf niet wisten wat 't eerst te doen. —

Tegen einde Maart stond ouë Gerrit weer op 't land, met kleine gebaren en half bochelend, voorovergekromd z'n schonkige lijf, uit z'n emmertje sla te zaaien in lange lijnvoren. Er was wat zonnig middaggoud, in rooiïge weerschijnen over de werklijven heengedampt, toch zonder warmte. Alleen vloeide er lichtglans die warmte leek, ijl en in de lucht zilverden wolk-tronen door 't lichte blauw, waarachter wind joeg, guur, maar frisch en dartel-blij stemmig. —

Met werkstil, diep genot plakte rustig Dirk z'n bedjes wortelzaad in, in doffe kloppen met plakker op 't zand, zwijgend, in den ernst van z'n arbeid en innige gehechtheid aan saizoe-nen-werk. Piet, achter 'm aan, strooide in zwenkend uitwaaierend gebaar, ingehouen toch, nog wat raapstelen en wortelzaad na. Dadelijk hakte Dirk bezaaide bedjes in, met z'n harktanden omwoelend den grond, dat 't zaad in grappige sprongetjes opdanste. — Z'n lijf stond krom en z'n gezicht wreed, werkstrak. Heel den middag door hakten en kerfden z'n harktanden overal de bezaaide bedjes, bang voor vogels, die de korrels anders wegpikten. Dan plakte Piet den grond dicht, achter ingehakte woeling, glad als asfalt, dan Dirk achter