Menschenwee, Eerste boek, Winter

253

wraaktergends doen, nou ie wist hoe leelijk ze zich vergisten.. Nooter, ziend z'n weifel vermande zich weer wat.

— D'r mot 'n ondersoek in 't heele huis gedaan worde !

— Sóó zei droog-sarrend nu Kees, met slaap-gaap achterna.... Soo ?.... nou, begin moar ! — Lollige hoon zat er in z'n verzoek, dat 't de kerels prikkelde en verlegen maakte,, tegelijk.

— We beginnen bai 't bed.... zei plots agent, die wel gehoord had dat stroopers onder de beddeplanken hun waar verborgen.

— Soo }.... mooi !.... waif !.. waif !.. d'ruit feur de heere !..

— Ja, vrouw Hassel, je mot d'r effe uit, drong veldwachter aan, verlegen-angstig onder de buiige zwenking van Kees' driftige woestheid, naar gullige inschikking. —

— D'ruit ?.... nou ?.... aa's jullie d'r dan moar effe weggonge!....

— Nee vrouw Hassel.... da' mag nie ! je mot ons nie be-duufele intijds ! — we sain d'r in naam d'r wet.... en nou gaan d'r uit... .anders selle we je anders leere !.... allo ! !

— D'ruit waif! scherpte Kees mee, die d'r lol in kreeg, daa's nou je broave kattelieke Nooter!.... nou wil ie je te kaik stelle !____

— Da' lieg je Hassel.... se mot d'r uit !.... kort en goed.. we late ons eige nie beduufele !....

— Hier moeder, pak d'reis kind an !.... hier !.... gaif main m'n hemd van achterend !....

— Nee vrouw.... d'ruit.... geen praatjes langer nou !.... sonder hemp slaap d'r niemand, zei barsch agent, die nu, naar ie meende scherper, juist wenkspel tusschen Ant en Keeshad opgevangen....

— Hailege moagd !____Nou he'k gain hemd an main laif !..

kaik sellefers.... da 't te drooge hangt!.... hier.... bai 't

achterend !.... moeder !____ moe-der ! !.. gaif jai toch !....

neenet.... doar!....