Menschenwee, Eerste boek, Winter

236

•gierde aan. Eindelijk stond Klaas zacht overeind, keek 't diepduizelige donker in.... Nergens hoorde ie geloop of aan-■• dreigend geschreeuw.

Kees floot licht.... Dat kon ie niet langer verdragen.... Zacht seinde Breugel hem terug, wachtend op windstootrust. Koome en Delker hurkten vlak bij elkaar, zonder dat ze 't wisten. Delker, hoorend vaag signaal, sloop óp, stootend tegen Koome.. .. Alleen Piet en Plomp durfden zich niet roeren ׳van hun plaats. Want zeker had ie 't gevoeld, Plomp, dat ze an z'n beenen getrokken hadden. —

Kees woedend en doorbibberd van kou, was uit de sloot gesprongen, zong met zachte stem hoe.... éét.... hoe.... •ééét ! — Op 't geluid af nu, naderden de donkere kerels elkaar..

— F'rrek Delker, wa' hai je roepe.. d'r is g'n vlieg op 't pad..

— Ikke hep g'n bek ope doan.... ik docht da' Piet roept....

— Ikke ?.. .. ikke ?.... hep niks sait.... Plomp waa's 't !..

— F'rrek, waa's 't die snaiboon?... woedde Klaas Koome, 'heul goed snurkert, we motte je weer meehebbe foadertje.. .. op da terain poatertje.... die skreeuwbeweging is nie kwoad f'rdocht.... ikke konsteteer van da' j' mi' moedwil daan hep.... op da terain bin ik deürpokt en deürmoaseld.... nou legge de k'naintjes f'rdomd achter de poap!

Even klonk stemmengedreig van Delker en Breugel in 't duister, tegen Plomp. Uit de nachtbefloersde koppen gromden zware vloeken.... Koome kon niet ophouên. Nijdig hakte Kees in stemmegefluister de ruzie door, met korte beveelwoorden, tegen gierwind in. Rondom den duisteren kerelsstoet, zwol aan uit alle duinhoeken, helsch stormorkest, saamgeschald in nachtspraak. — Bange, sidderlange fluitgeluiden stegen hoog in woest-gillende vervoering, boorden dóór schaterende krakingen van dooreen gewaaide orgelklanken, met warrenden jammer van violen, wild en ijlend. En vèr.... vèr.... bóven laag toongestorm en gedreig, georgel en gezang, — als plots stóm bleef 't fluitgeluid, —- droefde klagelijk weemoed van diepen hobo-toon, die moduleerde, al moduleerde, als zangstem van zingende waanzinnige in eenzaamheid, meestijgend en dalend