Menschenwee, Eerste boek, Winter

20 7

loopen was. Bij den haard bleef ze weer staan, in lichtelijke uit-hijging van d'r zwaren borsthang. Daar zag ze, in 't schuwe licht, den schaduw-romp van ouë Rams, silhouet van z'n bloote morsige voeten in 't verkort saamgekrompen; haar man, dien ze haatte, met wien ze al dertien jaar niet sprak, die haar ook nooit wat zei. Ze haatte 'm omdat ie Ant met Kees had laten trouwen, omdat ie Kees niet de ribben stuk sloeg en omdat hij nooit op 'm meeschold. En hij, in z'n grimmigen, eenzelvigen leefangst, oud, afgeleefd en verzwakt, wist niets meer van dien trouw-rommel af, wou alleen geen gezeur, haatte heftig z'n vrouw terug, zoo maar, uit afschuw voor 'r glunderige, 'r schimperige valsch-heid, al bleef z'n haat niet meer zoo fel in z'n kop nagloeien als vroeger. Maar bespuwen kon ie 'r, verafschuwen deed ie 'r, zonder 't ooit iemand te zeggen. Ingedrukt, in een bedsteetje op duf achtergangetje, sliepen ze al dertien jaar naast elkaar, zonder 'n letter gesprek. En niks geen gezeur, van niemand, wou ouë Rams. Alleen maar stilte, nou ie geen werk meer kon doen, en vreete. Als 'r dat niet was, pruimpies en hitte. Zoo bleef ie zitten op z'n stoel, bij de schouw, zomer en winter, verlangend geen lucht, geen zon, geen straat te zien. Alleen mompelde ie : swaineboel.... swaineboel.... als Ant geen tabak voor 'm gebedeld had, of als ie z'n vrouw zag sluipen, rond 'm «heen, zonder woord, al maar sloffend en tastend in grabbel. —

Ant stond nog aan 't schuddende tafeltje, onder schijnsel van armoe-lampje, te grijpen in den vuilen, geel-glazuren pot, kledderde telkens nat deeg van 'r smoezelige vingers in plaatijzeren vorm, met 'r bemeelde handen, grof-bekluit, persend en plettend. In 't lage kamerdeurke bleekte plots hoofd öp van vrouw Reeker van 't pad. Guurte bracht ze mee van de straat, Achter 'r lang, rood omdoekt lijf, kwakte ze donkere hokdeur dicht, sjokte in zucht van uitputting op 'n krukje neer, bij de schouw. —

— Main kristus, is da skrikke....

— Gommenikki.... jai buurvrouw ? keek verbaasd om, Ant.

Nooit kreeg ze bezoek van vrouw Reeker, omdat die zich