Menschenwee, Eerste boek, Winter

198

van z'n moeder, die in woeste dierdrift doorstompte en mokerde. Gerrit vloekte, al benauwder dat z'm sien had, dat se 't doar soo inéén sou uitskreeuwe, — mepte zwakkies terug in 't donkere ruimtetje, tegen de magere roggelborst van z'n wijf, soms 'n woester bof, dat 't kraakte op 'r karkas. Eindelijk had Dirk 'm losgeworsteld, en in waggelende strompeling 'm opzij geduwd.

— Si jai hier Ouë.... op die deele is 't waif sterker aa's wai..

Toen in loer, greep ie weer de handen plots van z'n moeder,

sloeg haar er mee in 't gezicht, boog ze achter de schouers half om, beukte ze dan weer naar d'r mond, dien ie dichtdrukte, plat als varkenssnuit. Wilde vechtlust driftte in 'm los, om 't dolle wijf te temmen. Te hijgen stond ie, en Guurt, bijlichtend, krijschte gesmoord, doodsbleek d'r fijne hoofd in lichtschijn. |f Piet had 'r beenen nü vastgemoerd in zijn schroef-handen en gekneld onder z'n zware schonken, die zacht, ademzacht bewogen. Langzaam begon angstkrisis van vrouw Hassel te zakken. Haar gezicht, los omwoeld van vuil-grijs haar, waaronder naakte schedel doorschemerde, lag grauw-paars te kaaksidderen, angstbezweet. Om 'r breed-dunnen mond schokten zenuwtrekjes, snel achteréén. En lossig zwabbervel van rimpelwang vlamde nu doorspikkeld van doffe vlekken. Uit 'r opengescheurden borstrok bruinde 'r smoezelig bloot lijf. Bij eiken opschok, knakte Dirk 'r met zwei-kracht terug in de peluw, haar magere armhanden geschroefd in z'n spitklau-wen, kruislings over d'r borst, die hijgde zwaarder van benauwing nog. Zacht likte ze 't schuim uit 'r mondhoeken weg. Plots begon ze uit te snikken, doofde angst-staar in 'r oogen, gebroken van flauw licht, keek ze weer rond, gewoon-suf als altijd, wist niet, wat 'r met 'r gebeurde.

De krisis was afgezakt. Angstmom van straks leek uit 'r gezicht weggerimpeld. Zwak, in uitputting nog, vroeg ze naar Dirk öp, huil-schokkend.

— Waa is d'r.. wa' hou je main vast.. is 't al loat hee ?..

— Hou je bek, snauwde Dirk, je bèn d'r daès, —■ niet beseffend, dat grienuitbarsting eindkrisis had gebracht.