Menschenwee, Eerste boek, Winter

!82

neerspreidde langs blank-vollen hals, over naakte schouders, sprookjes-achtig ragblond beschemerd, éven in zacht en lampjes-gloed. Haar fijn princesse-gezichtje stond jeugdig op korpulent onderlijf, en zware armen-vleeschweelde blank en woelig van lijn, zwol öp, met 't beweeg van 'r groote werkhanden, tusschen het zacht-wondere glanshaar; statig beweeg van princessekopje, neergedrukt op heupig boerinnelijf, zwaar en zinnelijk-zwellend onder 'r verkreukt hemd-blank; schuchter kopje, met droom-oogen, teer mondje en neusjes-scherpe aristokratie, boven rijpe vrouwe-borsten, uierend-zwellend, en lomp de rauwe handen woelend tegen het geweldige vleeschlijf.

— Kristis moak toe, schreeuwde Guurt, haar naakten borst bedekkend, naar Dirk die de voordeur uit opstapte de kroeg in.

— Moeder, nou effe et vuurskutje van de stal.. hoal jai 't ? —

Al 'n half uur zat vrouw Hassel, stom-suf op punt van d'r

stoel haar rokken los te frommelen, die wegzakten slap onder haar beenen uit, toen ze opstond op de vraag van Guurt. Ze hoorde wel, maar begrijpen deed ze niks, niks vanavond. Er was allemaal zwarte dofnis in 'r kop, stil gegil, gesuis en gedruk. Maar besef had ze d'r niet veel van. Alleen angst, jagende angst, angst als ze'r naam maar hoorde. Dan duizelde ontzetting in d'r, waarop onmiddellijk weer dofte plofte, grauwig-zwart alles voor d'r oogen, zonder besef.

Onrustig gerammel en gehijg dofte uit de bedstee van ouën Gerrit, die draaide en woelde; geschuur van nagels langs de beddeplank kraste zacht er doorheen. Ouë Gerrit grabbelde naar z'n lucifers in donker, voor vannacht.

Vrouw Hassel ging mee naar bed, omdat ze 't zag duisteren om 'r heen en stil worden. Maar slaap had ze niet. Al jaren sliep ze slecht, in angstdroomen, die 'r overeind krampten, 'r deden gillen met ontzet gezicht. Loom had ze zich, krabbend steekmuts van het hoofd gelicht en kwijl-mond droog-geveegd met beef-hand. In den lampschemer grauwde 'r gele tronie, ouelijker nu zonder bedekking, met het kaalplekkige hoofd, groezelig-dun haar, als was ze plotseling ver-skelet.