Menschenwee, Eerste boek, Winter

167

hooger op de stapels kwam te staan. Limmer sjouwde telkens zware bossen van het rijshout naar de kar, roodkoppig gezwollen, de geweldige vrachten in zangerige hupla's opheffend boven z'n macht, naar Heelis, die gauw pakte en ordelijker dichtgooide den karbuik.

— De duufel ken hullie temet niet tille, zuchtte voerman

Heelis, magere geel-bleeke vent. — Wa' swoare rakkers____

t'met vaiftig kilo's de bos____wel.... Wa saa'k stikke aa's

'k se sóó swoar in main poote had hep.

Limmer, ingedrongen herkuul, lachte. Aa's hai s'n raise bond, kwamme d'r looie bosse van. Da' wist ie heul goed. Had ie lol van. Heelis stond te sputteren en te glibberen op het vochtig-natte rij zenhout bij eiken bos dien Limmer op achterkrat nu hooger opwierp.

In zwaren arm-houw, z'n twee handen bij onderste van rijzen, hief Krelis telkens de vrachten op, tegen achterkrat aangeleund en wat tellen er mee staanblijvend, tot langzaam, Heelis ze van boven pakte, van uit z'n glibberige hoogte opsleepte, hijg-moeilijk ze dwarsdraaide, in puf-warmte van gezicht, ze dan met 'n smak op het hout liet vallen, al hooger opstapelend. Bij eiken nieuwen aansjouw van Limmer, al dikker bossen, klaag-kermde en zwoegde in zweetbenauwing en zuchten voerman op de kar, die, veel zwakker dan Limmer, vloekte dat Krelis ze zoo dik gebonden had. Sterk omkneld kwam Krelis nieuwe vrachten aansjokken, lachend negeerend zweet-afgebeul van den voerman, in één armruk zwaaiend den bundel boven z'n kop, dof neerbonzend, tegen de hoog-dwarse rijzen-stapeling. Heelis, zonder houvast, waggelend en uitglibbe-rend op de rijzen, al verder van Limmer af, kon niet meer op-hij schen bijna. Loomer schuurden de takken op, langs de kar, bij kleine optrekjes. Donker bloed steeg naar z'n kop, als Limmer beneden voelde, dat Heelis beet had, zorgloos de rijzen losliet van onder, zoodat hij alleen de vracht te tillen kreeg.

— Saa' 'k f'rbrande aa's 'k wee waa'k er mee beginne mot, perste ie uit, de vracht afhangend zwaar, beet in angstgreep zonder macht ze óp te sleepen.