Menschenwee, Eerste boek, Winter

1*5

an de weut.... De heule ploas is er vol en-van____f'rduuf'ld,

't waa's 'n bestige kerel, saa'k moar segge....

— Nou, moar wa' see se daan....

— Nou, saa'k moar segge..., schuchterde Gerrit, 'n beetje stern-angstig, de dokter het weut.... se saie dat ie 'n hoandje

los geld had hep.... van netoaris.... en skulde---- t'met

twee honderd golde an dokter.... die hep sain nie in bus hewwe wille.... en hai, hai hep nie betoale kenne.... nou hep dokter hiepeteekie lait.... bai die fent van de feurskotbank.... enne.... had Swart lamme grond, lamme oogst, veul bedurrefe, nou hat ie puur niks meer.... en dokter hep draigt, dat aast-ie

nie betoale kwamme____ se boeltje op stroat stong---- nou

en soo is t'um noar sain kop sloage....

Op het pad donkerden kerels in het mistvage voorbij, rug-gebukt, onder vrachten van hout en gereedschap.

— Hai Platneus, seg!.... hé jai wa hoort van Swart.... hep s'n aige van murrege ophange hee ?

— Ophange ? nasaalde dwergelijke Bolk, staanblijvend achter het donkere groepje werkers, dat geheim-vaag voor 'm uitging in mistdamp, en stil wegdonkerde weer. Ophange ? joa.... moar da's nie lukt, s'n frou hep touw afsneeë.... nou is t'ie gek, puur doas.... hai 's noar gekkehuis transpe-xeerd.... Ieder hep ie wille staike mit messe; die had d'r 'n mooie Kerst!.... Nou roep-pie moar.. jou boef, hé jai main ongelukkig moakt.... main en main kinders.... Hai je m'n stukkie land onder m'n poote wegstole.... En dan skreeuwt ie van hiepeteekie, hiepeteekie !.... en wild dattie is.... mit gain vaif kerels te houê t'met.

Bolk stond donker-vergrauwd, omslopen van noen-mist, zwaar schouergekromd, met dikke wiels op z'n rug, zakmessen en spaden tegen z'n linkerzij gedrukt. Koel-dof nasaalden z'n woorden van het pad naar de werkers, die luisterden in spanning. Bolk, spraakzaam, blij, dat ie wat takkebosjes ie maken had, ging door.

— Ik hep sain best konne, bestige kerel, nou is t'ie gek van