Menschenwee, Eerste boek, Winter

146

Kees, den gevaarlijken Strooper, met z'n guitige oogen en z'n stillen loer op hun handen. Dat was nou Kees, over wien ze altijd den mond vol hadden, Kees met z'n streken! — Achter dun hokjesbeschot bonsde dreunwrijf op waschplank van de meid, in schuimtobben. En klagelijk huilde 'r stem 'n smerte-lijk liedje, zoeterig-sentimenteel, plechtig zangsleepend door werkgroepje :

A.. an 't be e.. edje fan d'r kra-a-a-'n-ke liefelinggg..

Si.. i.. t moe-der neer, in sti.. il.. ge.. waieen..

— Jessis poa, wa ken die maid seure, lachte kwaad mooie Geert, daa's nou puur ieder Dinsdag krek soo.... an de tobbe.

— Is dat nou seure ? klapte Trijn, vurige jongensmeid, 't is prêchtig.... mö je moar wachte.... tweede komplot....

aa's God d'r kind loat stèrrèfe____en sai ken d'r in 't klooster

goan____prechtig! En 't Treurelied van de jongelingg----ses

komplotte.... aas hai se'n maisie f'rmoord uit jeloersighait.. en van de Skeepsjonge !....

— Nou, ik wou moar da se d'r snoater hield, driftte Jan Grint,

is me da.... da singe !____ daa's griene !---- da gemeine

kreng !____ die hep nou twee hufters .... en d'r gelant

is d'r van deur.... Teun de kweeker----en nou singt sai in

d'r eeuwighait van d'r liefelinge, die se t'met thuis lam ranselt____

Piet voelde ook weer zeglust :

— Nou, jullie benne ook soo got-vergete stommetje----segge

jullie d'r is wat.... gong tug gain paop f'rbij---- seg erais

wa', jai Trien, jai Geert, lach d'rais.... effetjes !....

— Stil d'r 's ;____hoor nou d'r 's----zei met gespannen

luistergezicht Trijntje in armgebaar Piet tegenhoudend.

Nog nimmer f'r.. i.. in d' laik 't so.. on licht ske.. een..

Gebukt goan se onder smart en sorrege!

Dreun-dof bonsde langs richels van waschborden rhytmisch