Menschenwee, Eerste boek, Winter

134

Rams sjokkerde z'n stoel, zonder uit zitstand te buigen, langzaam naar tafeltje, met z'n rug, haard-hitte onderscheppend.

De kinders hielpen elkaar één-voor-één op 'n oud-brok waschstelling. Dien en Jans wiebelden wippig op 'n plank, over 'n paar onttakelde stoelen gelegd. En naaktbeenig, morsig stelletje van twee, drie en vier jaar, krullebolden aschblondig, rood-sproetig, met hun gore snuitjes naast elkaar, in gulzige eetloering. Ant, op laag krukje, verzakt tegen tafelrand, keek dreigend naar de kinders, die wachtten, gulzig wachtten, opgedrongen in eng ruimt et je. Dien van negen, paste op Jans van acht; Jans op Annie van zeven. Maar Grietje van zes wilde niet, dat Annie van zeven op d'r paste. Die voelde zich te slim. Met Dien van negen moest zij de kinderzorg deelen. De kleintjes kregen 'n bonk deeg en beschimmelde korst ieder, in 'n hoopje op naakte tafel vóór zich, met wat groen-glazige krieltjes, die Ant uit de pot naar hen toerolde. Dien aan 't hoekje, stilde stemmenruzie tusschen drie kleintjes, deelde moederlijk broodhomp, met inspanning van magere handjes afbrokkelend, wat krieltjes en gekookte aardappelschillen, gedoopt in ranzige olie. En allen ooge-gulzigden, met vertrokken mondjes, zonder aan maaltje te raken. Voor Wimpie alleen was er altijd wat extra. Voor hém werd uitgezuinigd door Ant, maar hij at 't minst. Dokter Troost had gezegd, dat ie vleesch, heel veel vleesch, melk en eieren moest hebben. Anders zou ie kraken. Maar koemelk kon Wim niet doorkrijgen. Toen had Kees ergens 'n klein geitje weten los te krijgen voor 'n paar centen. Dat had ie opgefokt en 'n paar kippetjes. Nou had Wimpie ten minste altijd wat. Van afval en wandelingen op buur-erfjes vraten de kippen; van schillen, gras en groente-brokken gulzigde 't geitje. Da' gong.... da' gong, vredigde Kees. En als 't erg benauwd was, toch nog altijd wat reuzel en 'n kaantje spek voor Wimpie....

Ouë Rams begon, kromgebukt met z'n handen in de natte rijst en krieltjes te grijpen, slangde een dik straaltje olie uit oorloos grove, steenpuisterige ronde kom, er overheen. Kees schudde uit den pot z'n bord vol, perste met handeplat de aard-