Menschenwee, Eerste boek, Winter

I3i

geld.... hai hep niks.... hai wil werreke, d'r is gain proat van.... moar sullie wille nie.... sullie wille nie.... hai mo f'rrekke----

En Wimpie, met beefstemmetje, huil-bibberend :

— Neenet foader, nie f'rrekke____ ikke sel bidde____

bidde. —

Snik-scheurend, viel ie half flauw van inspanning terug in .z'n peluwtje. — De kindertjes begonnen weer uit hun schrik-hoekje te praten, zacht, in schuwe fluister-klankjes. Ant, die woordstameling van d'r Wimpie had gehoord, — niet wist, dat Wimpie's smeek-kijk 'r behoed had van 'n drift-slag op 'r hoofd, zooals Wimpie niet wist, dat ie met z'n kijk z'n moeder redde en Kees nauw begreep, dat ie 't liet uit besef voor Wim's oogenangst, — Ant was weer in furie gevlamd. Ze voelde, dat Kees ¹n demonische macht had op Wimpie, die o zooveel hield van z'n ruwen vader; dat ie haar schat, haar kind behekste. En toch, al het goed-aardige, innig-zachte in Wimpie, voelde ze aan, als ingegrift in z'n zieltje, zag ze, als sprak z'n mond, omdat ie moest spreken, door Satan bewogen. In haar klein-■dwazen, maar fel-blinden geloofshaat, opgehitst door biechtvader en d'r moedei, was uitgemaakt, vast, dat Wimpie behekst werd door Kees. Daar boven uit nog zag zij, dat Wimpie worstelde tegen die beheksing. Zoo leed ze dubbel. Wat echt-innig leefde in Wimpie, voelde zij aan als vreeselijk gemartel. Trok ie Kees voor, dan zei ze in zich zelf : arme stumper nou sit de duufel weer op se lijfïe, nou is ie behekst....

Nou mot ie dinge segge, die ie heelegoar nie wil segge----wat

'n gemartel. — En zoenend zei ze 'm dan : stil moar jonge, ikke wêe wel da je't mot zegge.... dat de duufel je weer te pakke hep.... Dan huilde Wimpie verschrikkelijk, hartverscheurend en stamelde, dat 't niet waar was----dat ie van

voader soo veul hield.... En weer zoende Ant hem 'r dwars tegen in, opgewarmd nog door d'r moeder.... ja jonge da wee "^,k wel.... seg moar da je 't meent.... je mó't segge.... ik weut wel.... main jongelief, main skat.... onse Heer sel je t'met wel verlosse van die duufel....