Menschenwee, Eerste boek, Winter

99

Rink zwaaide met 'n ijzeren moker, maar agent je was 't minst bang voor hèm. Vlak bij 'm ging ie staan.

— Wees jai nou verstandig Rink, vleide agentje, zeg jai an Hassel nou, da se goan motte.... jai ben tog de boas hier....

— Nee, huil-woedde Piet, die 't half gehoord had, — doe jai die spitsboef doar de boeie an.... geef sain 't kettinkie in z'n klauwe.

Rink, dronken-duizelig, half wetend wat ie zei, was gevleid door agentje.

— F'rjakkerjenne, spoog ie uit.... hou jai je bek :.... ikke bin boas hier---- ikke !....

Zwaar zwaai-suizelde moker boven z'n schemer-rossigen dreigkop ; z'n lippen sputterden schuim en voort brulde ie, doffe klanken onder zwaarder geslinger van schamp-lichtenden hamer. Plots greep ie de vork van 'n meid voor 'm, sloeg de punten woest tegen z'n moker in, boven z'n kop, dat stalen tanden, lichtflitsend, vonkten tegen ijzer....

— Weg d'r mee !.... de maa'n het glaik.... snurkers !....

En weer slingerde ie de mestvork woest tegen den stoet in..

— Fort jullie.... 't skeelt t'met nies.... nies.... of wullie gonge de bak in....

Allo jonges.... wai saine waiser.... loate wai de vuilike links legge.... links legge.... wai.... wai.... binne vuilike .... wai.... sai binne 't.... sai....

— Agentje klopte 'm gemoedelijk tegen z'n rug.

— Flink soo Rink.... soo is 't.... goan jullie d'r moar van deur.

Maar Piet wou niet, bleef halstarrig, schold Rink uit voor 'n verrajer, 'n kabboebelaap !----

— Jai transvoalsche seemeeuw, stinkbunsum !.... jai.... Engilsche boef !....

— Hou jai je bek.... ik seg moar.... ik seg moar, waggelde Rink er uit, stomdronken, donkerhoog boven den stoet uit-

schouderend, — ik seg moar----da je.. da je te veul neusies-

verf hat hep.... jai bin dronke.... f'rdomd !.... dronke !..

De vrouwen wouen niet langer staan in kou en nattigheid.